თანამედროვე მედიცინის მიღწევებმა, ადრეული დიაგნოსტიკისა და მკურნალობის გაუმჯობესებულმა მეთოდებმა, კიბოს გადარჩენის მაჩვენებელი მნიშვნელოვნად გაზარდა. თუმცა, ფიზიკური გამოჯანმრთელება ხშირად არ ნიშნავს სრულფასოვან დაბრუნებას ჩვეულ ცხოვრებასთან. ბევრი ადამიანი, ვინც ონკოლოგიური დაავადება დაამარცხა, წლების განმავლობაში ებრძვის ფსიქიკური ჯანმრთელობის გამოწვევებს.

დამალული ბრძოლა დიაგნოზის შემდეგ

კიბოს დიაგნოზის დასმის მომენტიდან პაციენტები უზარმაზარი სტრესის ქვეშ არიან. მაშინაც კი, როდესაც ექიმები ადასტურებენ, რომ დაავადება უკან დაიხია, ფსიქოლოგიური ტრავმა ხშირად რჩება. NPR-ის მონაცემებით, პაციენტების დიდ ნაწილს აწუხებს დეპრესია, შფოთვა და დანაშაულის გრძნობა, რაც ხშირად დიაგნოსტირებული არ არის.

რატომ არის ფსიქოლოგიური მხარდაჭერა გადამწყვეტი

მკვლევარები მიუთითებენ, რომ სამედიცინო სისტემა ხშირად კონცენტრირებულია მხოლოდ სიმსივნის აღმოფხვრაზე. ფსიქოლოგიური მდგომარეობა კი ხშირად მეორეხარისხოვნად მიიჩნევა. ეს მიდგომა პაციენტებს მარტო ამარტო ტოვებს საკუთარ შიშებთან.

  • შფოთვა: მუდმივი შიში დაავადების დაბრუნების შესახებ.
  • დეპრესია: ცხოვრების აზრის დაკარგვის განცდა მკურნალობის დასრულების შემდეგ.
  • დანაშაულის გრძნობა: განცდა იმისა, თუ რატომ გადარჩნენ ისინი, როცა სხვები ვერ გადარჩნენ.

გადარჩენილთა მხარდაჭერა მოითხოვს კომპლექსურ მიდგომას, სადაც ფსიქოლოგები და ონკოლოგები ერთობლივად მუშაობენ პაციენტის კეთილდღეობისთვის.

ფსიქიკური ჯანმრთელობა არ არის ფუფუნება, ეს არის მკურნალობის განუყოფელი ნაწილი.

მნიშვნელოვანია, რომ პაციენტებმა და მათმა ახლობლებმა იცოდნენ: ემოციური სირთულეები კიბოს გადატანის შემდეგ სავსებით ბუნებრივი პროცესია. მათი იგნორირება არ შეიძლება. საჭიროა დროული ინტერვენცია და მხარდაჭერის ჯგუფების ჩართულობა, რათა ადამიანმა შეძლოს ცხოვრების ხარისხის აღდგენა.