ინდოეთის დემოგრაფიული სურათი მკვეთრად იცვლება. ქვეყნის სტატისტიკური სამსახურის უახლესი მონაცემებით, შობადობის ჯამური მაჩვენებელი (TFR) 1.9-მდე დაეცა. ეს არის პირველი შემთხვევა, როდესაც მაჩვენებელი მოსახლეობის სტაბილური აღწარმოებისთვის საჭირო 2.1-იან ნიშნულს ქვემოთ ჩამოვიდა.

რატომ შეიცვალა დინამიკა?

ათწლეულების განმავლობაში ინდოეთის მთავრობები აქტიურად ებრძოდნენ ე.წ. „მოსახლეობის აფეთქებას“. სოციალური პოლიტიკისა და ეკონომიკური ცვლილებების ფონზე, სიტუაცია შეიცვალა. ექსპერტები ვარდნის რამდენიმე მთავარ მიზეზს ასახელებენ:

  • განათლებაზე ხელმისაწვდომობის გაზრდა;
  • კონტრაცეპტივების ფართო გამოყენება;
  • ბავშვის აღზრდასთან დაკავშირებული ხარჯების ზრდა;
  • ჩვილთა სიკვდილიანობის მაჩვენებლის მკვეთრი კლება.

განვითარების ეკონომისტი დიპა სინჰა აღნიშნავს, რომ შობადობა იკლებს იმ საზოგადოებებში, სადაც ქალებს გადაწყვეტილებების მიღების მეტი ბერკეტი აქვთ. სტატისტიკა ამას ადასტურებს: ქვეყნის შედარებით განვითარებულ და განათლებულ რეგიონებში, როგორიცაა დელი, კერალა და ტამილნადუ, შობადობის მაჩვენებელი ყველაზე დაბალია.

ეკონომიკური და პოლიტიკური შედეგები

ინდოეთი „დემოგრაფიული დივიდენდის“ პერიოდში იმყოფება, რაც იმას ნიშნავს, რომ შრომისუნარიანი მოსახლეობის წილი მაღალია. თუმცა, შობადობის კლებასთან ერთად, ეს უპირატესობა საფრთხის ქვეშ დგება. 30-40 წელიწადში ინდოეთს შესაძლოა მოხუცი მოსახლეობის ზრდისა და სამუშაო ძალის დეფიციტის პრობლემა შეექმნას.

პოლიტიკურ ასპარეზზე ეს ფაქტი დაძაბულობას ქმნის ჩრდილოეთისა და სამხრეთის შტატებს შორის. სამხრეთ შტატები შიშობენ, რომ ფედერალური მთავრობა მათ ნაკლებ ფინანსურ რესურსს გამოუყოფს, რადგან მოსახლეობის ზრდის ტემპი ჩრდილოეთში კვლავ მაღალია.

მითები და რეალობა

საზოგადოებაში გავრცელებული სტერეოტიპები, თითქოს მუსლიმური მოსახლეობა დემოგრაფიულ დომინაციას ცდილობს, ოფიციალური მონაცემებით არ დასტურდება. მთავრობის სტატისტიკის მიხედვით, მუსლიმებს შორის შობადობის კლების ტემპი უფრო მაღალია, ვიდრე სხვა რელიგიურ ჯგუფებში. ინდოეთის მთავრობა ამჟამად ცალკეულ შტატებში წამახალისებელ ღონისძიებებს ატარებს, მათ შორის ფინანსურ დახმარებას მრავალშვილიანი ოჯახებისთვის, თუმცა ერთიანი სახელმწიფო პოლიტიკა ჯერ არ შემუშავებულა.