მიანმარის ჯუნგლებში დამალულ აჯანყებულთა ბანაკში მყოფი ოთხი ახალგაზრდა, რომლებიც სამოქალაქო ომში იძულებით აღმოჩნდნენ, ჰყვება, თუ როგორ გაიტაცეს ისინი სამხედროებმა ქუჩიდან. არცერთ მათგანს არ სურდა ომში მონაწილეობა, თუმცა რეჟიმის მიერ შემოღებულმა იძულებითმა გაწვევამ მათ არჩევანი აღარ დაუტოვა.

ერთ-ერთი მათგანი მზარეული იყო, მეორე კარაოკედან ბრუნდებოდა, მესამე სატყეო დეპარტამენტში მუშაობდა, ხოლო მეოთხეს ნარკოტიკები ჩაუდეს და ისე აიძულეს ჯარში გაწევრიანება. ახალგაზრდები ყვებიან, რომ ოთხთვიანი წვრთნის შემდეგ ისინი პირდაპირ ფრონტის ხაზზე გაუშვეს, სადაც მძიმე პირობებში უწევდათ ყოფნა, მაშინ როცა პროფესიონალ სამხედროებს მათზე ნაკლები დატვირთვა ჰქონდათ.

მიუხედავად იმისა, რომ ეს ახალგაზრდები დეზერტირები გახდნენ და აჯანყებულებს ჩაბარდნენ, მათი ისტორია ასახავს უფრო დიდ ტენდენციას: სამხედრო ხუნტას მიერ გატარებულმა იძულებითი მობილიზაციის პოლიტიკამ ომის ბედი შეცვალა. 2021 წლის გადატრიალების შემდეგ, როდესაც ჯუნტამ ხელისუფლება ხელში ჩაიგდო, ქვეყანა სისხლიანმა კონფლიქტმა მოიცვა.

თუ ორი წლის წინ აჯანყებულები ფართომასშტაბიან გამარჯვებებს აღწევდნენ, დღეს მათ თავდაცვაზე გადასვლა მოუწიათ. ჯუნტა აკონტროლებს სტრატეგიულ გზებს და ცდილობს სასაზღვრო რეგიონების, მათ შორის კაჩინისა და კარენის შტატების დაბრუნებას.

აჯანყებულთა ბატალიონის მეთაური, კო კაუნგი, აღიარებს, რომ სამხედროების შეუზღუდავი ადამიანური რესურსი მათთვის სერიოზულ გამოწვევად იქცა. მიუხედავად იმისა, რომ აჯანყებულებს ტექნოლოგიური უპირატესობა აქვთ, მათ არ გააჩნიათ ჯუნტის მსგავსი ფინანსური და სამობილიზაციო რესურსი.

ვითარებას ართულებს რუსეთთან დადებული უსაფრთხოების პაქტი, რამაც ხუნტას საჰაერო ძალები გააძლიერა, ასევე ჩინეთის შუამავლობით დადებული ცეცხლის შეწყვეტის შეთანხმებები, რომლებიც აჯანყებულებს იარაღისა და საბრძოლო მასალის მიწოდების წყაროებს უჭრის. მიუხედავად ამისა, წინააღმდეგობის მოძრაობა ბრძოლის გაგრძელებას აპირებს.

ომის საშინელებას ნათლად აჩვენებს საველე ჰოსპიტალებში არსებული მდგომარეობა, სადაც დაჭრილები, მიუხედავად მძიმე ტრავმებისა, ბრძოლის ველზე დაბრუნებას გეგმავენ. დოქტორი საუნგი, რომელიც ჰოსპიტალს მართავს, აცხადებს, რომ ბრძოლა გარდაუვალია, რათა მომავალ თაობებს დიქტატურის პირობებში ცხოვრება არ მოუწიოთ.

ამ რთულ გარემოშიც კი სიცოცხლე გრძელდება. ჰოსპიტალში, სადაც დაჭრილებს მკურნალობენ, ერთ-ერთი აჯანყებულის მეუღლემ იმშობიარა. ახალშობილს სუ პაიე დაარქვეს, რაც „ასრულებულ სურვილს“ ნიშნავს — სიმბოლოსი, რომ თავისუფალი მიანმარის იმედი ჯერ კიდევ ცოცხალია.