საქართველოს ხელისუფლებამ მწვავედ უპასუხა მკვლევარ გიორგი კანდელაკისა და ჰადსონის ინსტიტუტის უფროსი მეცნიერ-თანამშრომლის, ლუკ კოფის ერთობლივ კვლევას, რომელიც საქართველოში ირანის მზარდ პოლიტიკურ და ეკონომიკურ გავლენებს ეხება. ანგარიშში, რომელიც მიმდინარე წლის მარტში გამოქვეყნდა, ნათქვამია, რომ ირანის გავლენები ქვეყანაში სისტემურ ხასიათს ატარებს.

ხელისუფლების რეაქცია და „ღალატის ფორმულა“

პრემიერ-მინისტრმა ირაკლი კობახიძემ კვლევაში მოყვანილი არგუმენტები „ღალატის ფორმულად“ შეაფასა. მისი თქმით, ეს არის დეზინფორმაციული კამპანია, რომელიც ქვეყნის საერთაშორისო იმიჯის დაზიანებას ისახავს მიზნად. კობახიძის განცხადებით, შესაბამისი უწყებები კანდელაკის საქმიანობით უკვე დაინტერესდნენ.

„როდესაც ვინმე ამერიკის შეერთებულ შტატებში მიდის და ასეთ განცხადებებს აკეთებს, ეს არის ღალატი. რაც შეეხება სავაჭრო ურთიერთობებს, ექსპორტი 0.5%-ს, ხოლო იმპორტი 1.5%-ს შეადგენს, შესაბამისად, სანქციების გვერდის ავლის არანაირი საფუძველი არ არსებობს,“ - განაცხადა პრემიერმა.

რა წერია კვლევაში?

კვლევის თანახმად, საქართველო ნელ-ნელა შორდება დასავლურ ვექტორს და თეირანის სტრატეგიულ ინტერესებში ექცევა. ავტორები ყურადღებას ამახვილებენ ირანულ საგანმანათლებლო დაწესებულებებსა და ორგანიზაციებზე, რომლებიც, მათი მტკიცებით, არაფორმალური გავლენის ინსტრუმენტებად გამოიყენება.

  • ალ-მუსტაფას უნივერსიტეტი: კვლევის მიხედვით, აღნიშნული დაწესებულება, რომელსაც აშშ-მა სანქციები დაუწესა, საქართველოში სამ ფილიალს მართავს.
  • ინტელექტუალური გავლენები: ავტორები მიუთითებენ „აჰლ ალ-ბაითის“ მსოფლიო ასამბლეის საქმიანობაზე, რომელსაც პირდაპირი კავშირები აქვს „ჰეზბოლასთან“.
  • პოლიტიკური ზეწოლა: კვლევის გამოქვეყნებიდან რამდენიმე დღეში სახელმწიფო უსაფრთხოების სამსახურმა არაერთი პოლიტიკოსი და ექსპერტი გამოკითხვაზე დაიბარა, მათ შორის გიორგი კანდელაკი.

საერთაშორისო გამოხმაურება

ჰადსონის ინსტიტუტის პრეზიდენტმა ჯონ უოლტერსმა განაცხადა, რომ ორგანიზაცია სერიოზულ შეშფოთებას გამოხატავს საქართველოს უსაფრთხოების სამსახურის ქმედებების გამო. მისი თქმით, კვლევა ეყრდნობა საჯაროდ ხელმისაწვდომ და გადამოწმებულ ინფორმაციას, რომელიც სრულად შეესაბამება კვლევით სტანდარტებს.

თავად გიორგი კანდელაკი ამტკიცებს, რომ მის მიერ წარმოდგენილი ფაქტები ირანული სადაზვერვო ქსელების გააქტიურებაზე მიუთითებს. იგი განსაკუთრებულ ყურადღებას ამახვილებს იმ ფაქტზე, რომ ირანთან დაკავშირებული ორგანიზაციები საქართველოში დაუბრკოლებლად ოპერირებენ, მაშინ როდესაც დასავლური გრანტების მიმღები ორგანიზაციები მკაცრი საკანონმდებლო რეგულაციების ქვეშ ექცევიან.