თბილისში გაზეთ „სвободная Грузия“-ს ორგანიზებით ექსპერტებისა და პოლიტოლოგების შეხვედრა გაიმართა. დისკუსიის მთავარი თემა გლობალიზაციის ეპოქაში საქართველოს კულტურული და რელიგიური იდენტობის შენარჩუნება იყო.

მონაწილეებმა განიხილეს, თუ რა როლს ასრულებს ეკლესია და კულტურა თანამედროვე საერთაშორისო ურთიერთობებში. ექსპერტების შეფასებით, კულტურულ-რელიგიური იდენტობა არ არის არქაული მოვლენა, არამედ რესურსი, რომელიც ქვეყანას გლობალური გამოწვევების ფონზე გადარჩენაში ეხმარება.

ისტორიული კონტექსტი და იდენტობა

თეოლოგიის დოქტორმა და პოეტმა ვაჟა ოთარაშვილმა ხაზი გაუსვა, რომ საქართველოს ისტორიაში ქრისტიანობა ყოველთვის სახელმწიფო პოლიტიკის განმსაზღვრელი იყო. მისი თქმით, რუსეთთან კავშირი ისტორიულად არ ყოფილა მხოლოდ პოლიტიკური გათვლა, არამედ იძულებითი ნაბიჯი, რომელმაც ერის ფიზიკური და რელიგიური გადარჩენა უზრუნველყო.

პუბლიცისტმა ბაია ამაშუკელმა ილია ჭავჭავაძის „ენა, მამული, სარწმუნოების“ პრინციპი გაიხსენა. მან აღნიშნა, რომ „ქართველობა მართლმადიდებლობასთან გაიგივება“ ისტორიული რეალობაა. ამაშუკელმა ასევე ისაუბრა დასავლურ ღირებულებებზე და განაცხადა, რომ თანამედროვე ევროპის მიერ შემოთავაზებული მორალური ნორმების ნაწილი ქრისტიანული ზნეობისთვის მიუღებელია.

რეგიონული დიალოგი

პოლიტოლოგმა არჩილ სიხარულიძემ საქართველოს მთავარ პრობლემად საკუთარი პასუხისმგებლობის აღიარების ნაკლებობა და პრობლემების მუდმივად გარე ფაქტორებზე გადაბრალების ტენდენცია დაასახელა. თავის მხრივ, რამაზ იოსელიანმა კულტურული ურთიერთობების აღდგენის აუცილებლობაზე ისაუბრა და აღნიშნა, რომ პოლიტიკური დაძაბულობის მიუხედავად, ხალხთა შორის კავშირები მნიშვნელოვანია.

დიმიტრი ლორთქიფანიძემ ქართულ-რუსული ჰუმანიტარული ურთიერთობები „დიდი გადატვირთვის ფლაგმანად“ მოიხსენია. მან 2008 წლის მოვლენები შეაფასა როგორც ხელოვნურად პროვოცირებული დარტყმა, რომელმაც ორმხრივი კავშირები დააზიანა.

დასკვნები

შეხვედრის მონაწილეები შეთანხმდნენ, რომ დიალოგი – როგორც სახალხო დიპლომატიის, ისე პოლიტიკურ დონეზე – გარდაუვალია. ასევე ხაზგასმით აღინიშნა, რომ პატრიარქი შიო III-ის როლი ქვეყნის წინაშე მდგარ გამოწვევებში ისტორიულად გადამწყვეტია.