ვალია ვანიშვილი საოკუპაციო ხაზს მიღმა, საკუთარ სახლში დაკრძალეს. ქალი, რომელიც წლების განმავლობაში მავთულხლართების მიღმა, სიმბოლურ წინააღმდეგობას განასახიერებდა, გარდაიცვალა. მისმა ოჯახმა კიდევ ერთხელ გაიხსენა ის მძიმე პირობები, რომელშიც ვალიამ და მისმა მეუღლემ, დათა ვანიშვილმა, სიცოცხლის ბოლო წლები გაატარეს.

2008 წლის აგვისტოს ომის შემდეგ, მათი სახლი ოკუპირებულ ტერიტორიაზე აღმოჩნდა. მიუხედავად ოჯახის წევრების მუდმივი მცდელობისა, ვალია ვანიშვილი არ დათანხმდა საოკუპაციო ხაზის გადმოკვეთას და საქართველოს კონტროლირებად ტერიტორიაზე გადმოსვლას.

ერთგულება პირობისადმი

ვალია ვანიშვილის შვილის, ნანა ვანიშვილის თქმით, დედამისი ბოლომდე ერთგული დარჩა იმ პირობის, რომელიც მეუღლესთან, დათა ვანიშვილთან ერთად დადო. დათა ვანიშვილი, რომელიც თავადაც წლების განმავლობაში უარს ამბობდა სახლის მიტოვებაზე, მეუღლეს სთხოვდა, არასდროს დაეტოვებინა კერა.

მთელი ზამთარი არ მინახავს დედაჩემი. ვფიქრობდი, ამ წელს თუ გადაიტანდა, ძალით გადმოვიყვანდი აქეთ. არ მოდიოდა. არც ჩემთან მოდიოდა და არც ჩემს დასთან. სახლი არ დატოვა. მამაჩემმა როგორც უთხრა, შეუსრულა სიტყვა. არსად წახვიდეო და არსად წავიდა, - ამბობს ნანა ვანიშვილი.

ოჯახი იხსენებს, რომ ზამთრის პერიოდში განსაკუთრებით რთული იყო მასთან კომუნიკაცია და ზრუნვა. თუმცა, ვალია ვანიშვილის გადაწყვეტილება ურყევი იყო. მან საკუთარი სახლი და ეზო, რომელიც საოკუპაციო რეჟიმის პირობებში იზოლირებული აღმოჩნდა, სიცოცხლის ბოლომდე არ დათმო.

მძიმე ყოფა საოკუპაციო ხაზთან

ვალია და დათა ვანიშვილები წლების განმავლობაში იქცნენ სიმბოლოდ იმ ადამიანებისა, რომლებიც საკუთარ სახლებში დარჩნენ ოკუპაციის შემდეგ. მათი ყოფა მავთულხლართების მიღმა მუდმივ სტრესთან და შეზღუდვებთან იყო დაკავშირებული.

მათი ისტორია არის ერთ-ერთი ყველაზე ნათელი მაგალითი იმისა, თუ რა ტრაგედიას გადის ოკუპირებულ სოფლებში მცხოვრები თითოეული ოჯახი. ვალია ვანიშვილის გარდაცვალება კიდევ ერთი მტკივნეული შეხსენებაა იმისა, თუ რა ფასს იხდიან მოქალაქეები ოკუპაციის პირობებში.