12 მაისს, სვეტიცხოვლის საკათედრო ტაძარში ისტორიული მოვლენა შედგა — 57 წლის მეუფე შიო, ერისკაცობაში ელბარ მუჯირი, საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის ახალი პატრიარქი, შიო III გახდა. ეს იყო ქვეყნისთვის პირველი საპატრიარქო აღსაყდრება ბოლო ნახევარი საუკუნის განმავლობაში.

მუსიკოსიდან სასულიერო პირამდე

შიო III გამორჩეულია იმით, რომ ის ბოლო ასწლეულის განმავლობაში პირველი პატრიარქია, რომელიც თბილისში დაიბადა და გაიზარდა. მისი ბავშვობა დედაქალაქის ცენტრში, ინტელექტუალურ გარემოში გაატარა. ახალგაზრდობაში ის ნიჭიერი ჩელოისტი იყო და სწავლას თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორიაში აგრძელებდა.

მეგობრები მას „არისტოკრატულ“ და მომხიბვლელ პიროვნებად იხსენებენ. თუმცა, გარკვეულ ეტაპზე ელბარ მუჯირმა მუსიკალური კარიერა მიატოვა. როგორც თავად იხსენებდა, მუსიკალურმა კრიზისმა და ცხოვრების აზრის ძიებამ ის სასულიერო გზისკენ მიიყვანა.

სასულიერო კარიერა და მსახურება

მონასტერში შესვლის შემდეგ, მუჯირმა 5 წელი გაატარა შიომღვიმის მონასტერში, სადაც მისი თეოლოგიური მსოფლმხედველობა ჩამოყალიბდა. 2017 წელს, ილია II-ის ჯანმრთელობის გაუარესების ფონზე, ის პატრიარქის მოსაყდრედ დაინიშნა და ფაქტობრივად ეკლესიის მართვაში ჩაერთო.

მისი საგანმანათლებლო ბექგრაუნდი მოიცავს ბათუმის სასულიერო სემინარიასა და მოსკოვის სასულიერო დაწესებულებებს. 2015 წელს მან მოსკოვში დოქტორის ხარისხი დაიცვა, რაც მას ეკლესიის იერარქთა შორის ერთ-ერთ ყველაზე განათლებულ ფიგურად აქცევს.

გამოწვევები და მოლოდინები

ახალ პატრიარქს საზოგადოების მხრიდან განსხვავებული მოლოდინები აქვს. მისი კრიტიკოსები შიშობენ, რომ ის ეკლესიის კონსერვატიულ კურსს გაამკაცრებს. საუბარია მის მოსკოვურ კავშირებსა და გავლენიან ფიგურებთან მეგობრობაზე, რაც საზოგადოების ნაწილში კითხვებს აჩენს.

თუმცა, მრევლის მნიშვნელოვანი ნაწილი მას ილია II-ის მიერ არჩეულ კანდიდატად აღიქვამს და მზადაა, ახალი სულიერი მოძღვარი მიიღოს. დრო გვიჩვენებს, თუ როგორი იქნება შიო III-ის მმართველობის სტილი და როგორ შეძლებს ის ეკლესიის წინაშე მდგარი თანამედროვე გამოწვევების პასუხის გაცემას.