ელიზაბეტ სმარტი, რომლის გატაცების ისტორიამ 2002 წელს მთელი მსოფლიო შეძრა, დღეს საკუთარი ცხოვრების ახალ ეტაპზე საუბრობს. 14 წლის მოზარდმა, რომელმაც ტრავმული გამოცდილება გადაიტანა, სხეულის მიმართ დამოკიდებულების შესაცვლელად ბოდიბილდინგი აირჩია.
გადარჩენის შემდეგ, სმარტი აღიარებს, რომ წლების განმავლობაში საკუთარი სხეულის მიმართ სირცხვილის გრძნობას ებრძოდა. ეს იყო პერიოდი, როდესაც ტრავმამ ადამიანის თვითაღქმაზე დამანგრეველი გავლენა მოახდინა.
სხეული, როგორც გადარჩენის იარაღი
სმარტი აღნიშნავს, რომ ვარჯიშმა და ბოდიბილდინგმა მას შესაძლებლობა მისცა, სხეული არა როგორც ტრავმის ობიექტი, არამედ როგორც ძალის წყარო ისე დაენახა. მისი თქმით, „სხეული იყო ის, რამაც გადამარჩინა და ამიტომ ახლა მას პატივს ვცემ“.
ფიზიკური აქტივობა მისთვის გახდა არა მხოლოდ ესთეტიკური მიზანი, არამედ მენტალური ჯანმრთელობის აღდგენის ინსტრუმენტი. სისტემური ვარჯიშები დაეხმარა იმ ნეგატიური ემოციების დაძლევაში, რომლებიც წლების განმავლობაში მასში გროვდებოდა.
ტრავმისა და ფიზიკური კულტურის კავშირი
ფსიქოლოგები ხშირად აღნიშნავენ, რომ მძიმე ტრავმის გადატანის შემდეგ ადამიანები კარგავენ კონტაქტს საკუთარ ფიზიკურ არსთან. სმარტის მაგალითი ცხადყოფს, თუ როგორ შეიძლება ფიზიკური ძალის გამომუშავებამ დააბრუნოს კონტროლის შეგრძნება.
- საკუთარი თავის მიღება: სმარტი ყურადღებას ამახვილებს იმაზე, რომ მნიშვნელოვანია სხეულის შესაძლებლობების დაფასება.
- შემზღუდველი ფიქრების დაძლევა: ვარჯიში ეხმარება სირცხვილის დაძლევაში.
- ჯანსაღი რუტინა: ფიზიკური დატვირთვა აუმჯობესებს ფსიქოლოგიურ მდგრადობას.
დღეს ელიზაბეტ სმარტი თავისი გამოცდილებით სხვებსაც მოუწოდებს, იპოვონ ის აქტივობა, რომელიც მათ საკუთარ თავთან ჰარმონიის პოვნაში დაეხმარება. მისი ისტორია არ არის მხოლოდ ბოდიბილდინგზე, ეს არის გამძლეობისა და საკუთარი თავის ხელახლა აღმოჩენის შესახებ.
დისკუსია
0 კომენტარი
ჯერ კომენტარი არ არის — იყავი პირველი.