რამდენიმე წლის წინ ალასკას ნავთობინდუსტრია კრიზისის ზღვარზე იყო. 2009 წელს ჩრდილოეთ ფერდობზე ნავთობის მოპოვებამ დღიურად 567 000 ბარელამდე იკლო, რაც ორი ათეული წლის წინანდელ მაჩვენებელზე ოთხჯერ ნაკლები იყო. ინჟინრები შიშობდნენ, რომ ცნობილი ტრანს-ალასკანური მილსადენი (TAPS) ფუნქციას დაკარგავდა.

თუმცა, დღეს სიტუაცია რადიკალურად შეიცვალა. ალასკა კვლავ იქცა გლობალური ენერგეტიკული კომპანიების მთავარ სამიზნედ. ტრამპის ადმინისტრაციის ახალი პოლიტიკა, რომელიც ნავთობის მოპოვების სტიმულირებას ისახავს მიზნად, ინდუსტრიას დამატებით მოტივაციას აძლევს.

გლობალური გიგანტების დაბრუნება

მარტში ჩატარებულ ფედერალურ აუქციონზე, ნავთობისა და გაზის იჯარების მოსაპოვებლად კომპანიებმა რეკორდული, თითქმის 164 მილიონი დოლარი გაიღეს. აუქციონში მონაწილეობა ისეთმა გიგანტებმა მიიღეს, როგორებიც არიან Shell, ExxonMobil და ConocoPhillips.

აღსანიშნავია, რომ ExxonMobil-მა ათწლეულების შემდეგ პირველად შეიძინა სალიცენზიო ნაკვეთები, ხოლო Shell-მა, რომელმაც 2015 წელს რეგიონი დატოვა, კვლავ განაახლა საქმიანობა. ეს ნაბიჯი ინდუსტრიის მხრიდან რეგიონის გეოლოგიური პოტენციალისა და მარეგულირებელი გარემოსადმი ნდობის გამოხატულებაა.

ნანუშუკის ფორმაცია: ახალი იმედი

ინდუსტრიის ოპტიმიზმის საფუძველი გეოლოგიური კვლევებია. კერძოდ, „ნანუშუკის“ ფორმაციამ აჩვენა, რომ ალასკის წიაღი გაცილებით მეტ ნავთობს მალავს, ვიდრე აქამდე მიიჩნეოდა. აშშ-ის გეოლოგიური სამსახურის შეფასებით, NPRA-ს ტერიტორიაზე 8.7 მილიარდი ბარელი ამოღებადი ნავთობია.

Santos-მა და Repsol-მა უკვე დაიწყეს კომერციული მოპოვება Pikka-ს საბადოზე, რომელიც დღეში დაახლოებით 80 000 ბარელ ნავთობს გამოიმუშავებს. პარალელურად, ConocoPhillips აშენებს Willow-ს პროექტს, რომელიც 600 მილიონი ბარელი ნავთობის მოპოვებაზეა გათვლილი და 2029 წლიდან სრული დატვირთვით ამუშავდება.

გარემოსდაცვითი დებატები

ნავთობის მოპოვების ზრდას თან სდევს მწვავე კრიტიკა გარემოსდაცვითი ორგანიზაციების მხრიდან. ისინი აცხადებენ, რომ არქტიკული რეგიონი, რომელიც მიგრაციული ფრინველებისა და უნიკალური ეკოსისტემისთვის სასიცოცხლოდ მნიშვნელოვანია, საფრთხის ქვეშ დგება.

კრიტიკოსები პროცესს „ოქროს ციებ-ცხელების“ მენტალიტეტს უწოდებენ და მიუთითებენ, რომ მსოფლიო წიაღისეულ საწვავზე დამოკიდებულების შემცირებისკენ უნდა მიდიოდეს. მიუხედავად ამისა, ინდუსტრიის წარმომადგენლები ამტკიცებენ, რომ ალასკა რჩება უსაფრთხო და სტრატეგიულად მნიშვნელოვან ადგილად გლობალური ენერგომოხმარების დასაკმაყოფილებლად.