მსოფლიოს უდიდესი სამთო-მომპოვებელი კომპანია, BHP, კლიმატური ცვლილებების წინააღმდეგ ბრძოლის ნაცვლად, ემისიების შემცირების პროექტების შეჩერებასა და გადავადებას გეგმავს. The Guardian-ისა და ABC-ის „Four Corners“-ის მიერ მოპოვებული შიდა დოკუმენტები, რომლებსაც „BHP-ის ფაილები“ უწოდეს, კომპანიის სტრატეგიაში მკვეთრ ცვლილებებზე მიუთითებს.

დაგეგმილი ეკოლოგიური პროექტების კრახი

კომპანიამ, რომელიც წარსულში ავსტრალიის ერთ-ერთ უმსხვილეს დამაბინძურებლად ითვლებოდა, უარი თქვა ობიექტებზე, რომლებსაც ემისიების მნიშვნელოვნად შემცირება შეეძლო. განსაკუთრებით საგანგაშოა პილბარას რეგიონში დაგეგმილი განახლებადი ენერგიის ინიციატივების ბედი.

დოკუმენტების თანახმად, ჯიმბლბარის მაღაროში დაგეგმილი 50-მეგავატიანი მზის ელექტროსადგურისა და 20-მეგავატიანი ბატარეის პროექტი, რომელიც დირექტორთა საბჭომ ჯერ კიდევ 2023 წელს დაამტკიცა, შეჩერებულია. ანალოგიური ბედი ეწია 500-მეგავატიან მასშტაბურ სისტემას, რომელიც მცირე ქალაქის ენერგიით უზრუნველყოფას შეძლებდა.

ემისიების შემცირებაზე უარის თქმა

BHP-მ ასევე მიატოვა რკინის მადნის გადამამუშავებელი ქარხნის მშენებლობის იდეა, რომელიც წლიურად 1,7 მილიონი ტონა გამონაბოლქვის თავიდან აცილებას უზრუნველყოფდა. ეს ექვივალენტურია გზებიდან 350 000-ზე მეტი ავტომობილის გაქრობისა. მიუხედავად იმისა, რომ კომპანია საჯაროდ დეკარბონიზაციის ერთგულებას აცხადებს, შიდა მიმოწერაში აღიარებენ, რომ ამ პროექტების მიზანშეწონილობა „დაბალი ალბათობისაა“.

„BHP ფუნდამენტურად უქმნის საფრთხეს ავსტრალიის ემისიების მიზნებს. კომპანიის წლიური ანგარიშები აჩვენებს, რომ 2025-2030 წლებში გამონაბოლქვი არ შემცირდება, არამედ გაიზრდება“, - აცხადებს Climate Energy Finance-ის წარმომადგენელი ტიმ ბაკლი.

დიზელის ტექნიკის გამოყენება

კომპანიის ემისიების ერთ-ერთი მთავარი წყარო სატვირთო ავტომობილების პარკია. მიუხედავად გეგმებისა, 2027-28 წლებში ელექტრომობილებზე გადასულიყვნენ, BHP-მ 500 მილიონ დოლარზე მეტი დახარჯა ახალი დიზელის სატვირთოების შესყიდვაზე. დოკუმენტები ადასტურებს, რომ კომპანია სატვირთო და სარკინიგზო პარკის ელექტრიფიკაციას 2035 ან 2040 წლამდე გადავადებას განიხილავს.

BHP-ის ოფიციალური პოზიციით, ისინი კვლავ ერთგულნი არიან ნულოვანი ემისიების მიზნისკენ, თუმცა ამტკიცებენ, რომ შესაბამისი ტექნოლოგიები, მათ შორის 240-ტონიანი ელექტრო-სატვირთო მანქანები, ჯერ კიდევ არ არის მზად სამრეწველო მასშტაბით გამოსაყენებლად.