დასავლეთ საჰარა, ტერიტორია, რომელიც გაეროს კლასიფიკაციით „არათვითმმართველია“, ბოლო პერიოდში ტურისტული რეკლამების მთავარ სამიზნედ იქცა. მაროკო, რომელიც ამ რეგიონის 80%-ს აკონტროლებს, მას საკუთარ „სამხრეთ პროვინციებს“ უწოდებს და ინფრასტრუქტურის განვითარებაში დიდ ინვესტიციებს დებს.

ტურისტული ნაკადის ზრდა თვალშისაცემია. მაროკოს ტურიზმის სამინისტროს მონაცემებით, ბოლო შვიდ წელიწადში ვიზიტორების რაოდენობა 50%-ით გაიზარდა: 2019 წელს დაფიქსირებული 490 297 ვიზიტორიდან 2025 წელს ეს მაჩვენებელი 743 133-მდე ავიდა. ამ ზრდას ხელს უწყობს პირდაპირი ავიარეისები, რომლებსაც Ryanair, Transavia France და Binter Canarias ასრულებენ.

საერთაშორისო სამართლის კითხვები

მიუხედავად ტურისტული მიმზიდველობისა, ადამიანის უფლებათა დამცველები და იურისტები შეშფოთებას გამოთქვამენ. ექსპერტების თქმით, რეგიონის მაროკოს ნაწილად მოხსენიება საერთაშორისო სამართლის ნორმებს ეწინააღმდეგება და ოკუპაციის ლეგიტიმაციას უწყობს ხელს.

Booking.com-ის, Expedia-სა და Trivago-ს მსგავსი გლობალური პლატფორმებიც კი ხშირად მიუთითებენ, რომ დასავლეთ საჰარაში არსებული სასტუმროები მაროკოში მდებარეობს. Booking.com-ის განცხადებით, ისინი ცდილობენ, მოგზაურებს დამატებითი ინფორმაცია მიაწოდონ სადავო რეგიონების შესახებ, რათა მათ ინფორმირებული არჩევანი გააკეთონ.

პოლიტიკური ჭრილი და პოზიციები

დასავლეთ საჰარა 1976 წლამდე ესპანეთის კოლონია იყო. ესპანეთის გასვლის შემდეგ, მაროკოსა და „პოლისარიოს ფრონტს“ შორის შეიარაღებული კონფლიქტი დაიწყო. 1991 წელს გაეროს შუამავლობით ცეცხლის შეწყვეტის შეთანხმება გაფორმდა, რომელიც რეფერენდუმის ჩატარებას ითვალისწინებდა, თუმცა ეს პროცესი დღემდე შეჩერებულია.

„ტურისტული პროექტები, რომლებიც ოკუპირებულ ტერიტორიაზე ხორციელდება, არღვევს საჰარელი ხალხის თვითგამორკვევის უფლებას, რაც გაეროს მიერაა აღიარებული,“ — აცხადებს პოლისარიოს ფრონტის წარმომადგენელი სიდი ბრეიკა.

მიუხედავად იმისა, რომ ზოგიერთი კომპანია, მათ შორის Airbnb, ზეწოლის შედეგად პოზიციას იცვლის და რეგიონის აღწერას ცვლის, მაროკოს მთავრობა ტურიზმის განვითარებას აგრძელებს. ეს პროცესი რეგიონში არსებული ხანგრძლივი ტერიტორიული დავის მოგვარების პერსპექტივას კიდევ უფრო ართულებს.