„ბრიჯიტ ჯონსის დღიურის“ პრემიერიდან 25 წლის შემდეგ, ფილმის მთავარმა ვარსკვლავმა რენე ზელვეგერმა და რეჟისორმა შერონ მაგუაიერმა ტრიბეკას კინოფესტივალის სცენაზე გაიხსენეს ის გზა, რომელიც მათ კინემატოგრაფიაში ახალი სტანდარტების დასამკვიდრებლად გაიარეს.

მაყურებელთა დარბაზში ფილმისადმი ინტერესი კვლავ მაღალია. როგორც კი ეკრანზე ფილმის ტიტრები გამოჩნდა, აუდიტორიამ ოვაციებით გამოხატა სიყვარული ნაწარმოების მიმართ, რომელიც წლების განმავლობაში არ კარგავს აქტუალობას.

კასტინგის სკანდალური დასაწყისი

ფილმის წარმოების პროცესი მარტივი არ ყოფილა. პროექტის საწყის ეტაპზე რენე ზელვეგერის კანდიდატურამ მწვავე კრიტიკა გამოიწვია. საზოგადოების ნაწილს ეჭვი ეპარებოდა, შეძლებდა თუ არა ამერიკელი მსახიობი ბრიტანული ხასიათის მქონე პერსონაჟის, ბრიჯიტ ჯონსის, ავთენტურად განსახიერებას.

შერონ მაგუაიერმა აღნიშნა, რომ ეს ზეწოლა მსახიობისთვის ფსიქოლოგიურად რთული იყო, თუმცა სწორედ ამ გამოწვევამ აქცია ბრიჯიტ ჯონსი იმ პერსონაჟად, რომელმაც რომანტიკული კომედიების ჟანრი სამუდამოდ შეცვალა. ზელვეგერმა შეძლო არა მხოლოდ აქცენტის დამორჩილება, არამედ პერსონაჟის შინაგანი სამყაროს ისეთი სიზუსტით გადმოცემა, რამაც კრიტიკოსებიც კი დაადუმა.

ახალი ტიპის რომანტიკული კომედია

„ბრიჯიტ ჯონსის დღიური“ არ იყო მხოლოდ ჩვეულებრივი რომ-კომი. ის გახდა მანიფესტი ქალებისთვის, რომლებიც არ ჯდებოდნენ საზოგადოების მიერ დაწესებულ „იდეალურ“ ჩარჩოებში. ფილმმა გაბედა ეჩვენებინა რეალური, მოუხერხებელი, მაგრამ მიზანდასახული ქალი.

რეჟისორმა მაგუაიერმა ხაზი გაუსვა, რომ მათი მიზანი იყო შეექმნათ ისტორია, რომელიც იუმორსა და გულწრფელობას აერთიანებდა. 25 წლის შემდეგ, ფილმის წარმატება ადასტურებს, რომ ეს ფორმულა მუშაობს და მაყურებელი კვლავაც ეძებს პერსონაჟებს, რომლებშიც საკუთარ თავს ამოიცნობს.

დღეს, როდესაც კინოინდუსტრია ბევრად უფრო მეტად ორიენტირებულია პერსონაჟთა მრავალფეროვნებაზე, „ბრიჯიტ ჯონსის დღიური“ რჩება იმ საწყის წერტილად, რომელმაც კარი გაუღო ბევრ მსგავს პროექტს.