რაიან მერფის FX-ის სერიალი Love Story, რომელიც ჯონ კენედი უმცროსისა და ქეროლინ ბესეტის ტრაგიკულ სიყვარულის ისტორიას გვიყვება, მაყურებლის ყურადღების ცენტრშია. პოლ ენტონი კელისა და სარა პიჯონის მიერ შესრულებული როლები იმდენად დამაჯერებელი აღმოჩნდა, რომ საზოგადოება 90-იანი წლების ნიუ-იორკის ესთეტიკითა და მოდამ მოიცვა.

მუსიკა, როგორც დროის მანქანა

სერიალის წარმატების ერთ-ერთი მთავარი საიდუმლო მისი საუნდტრეკია. მუსიკალური ზედამხედველი ჯენ მელოუნი, რომელიც ცნობილია თავისი დახვეწილი გემოვნებით, სერიალისთვის მუსიკას განსაკუთრებული სიფრთხილით არჩევდა. მიზანი მარტივი, მაგრამ რთულად შესასრულებელი იყო: მაყურებელი სრულად უნდა ჩაეძირა 90-იანი წლების ნიუ-იორკის ატმოსფეროში.

მელოუნმა შეძლო შეექმნა ისეთი მუსიკალური ფონი, რომელიც არა მხოლოდ ავსებს კადრს, არამედ თავად ხდება ისტორიის მონაწილე. მაყურებლები აღნიშნავენ, რომ სერიალის ყურების შემდეგ მუსიკალურ პლატფორმებზე აქტიურად ეძებენ იმ კომპოზიციებს, რომლებიც ეკრანზე გაჟღერდა.

რა ჟღერს სერიალში?

საუნდტრეკი მოიცავს მრავალფეროვან კომპოზიციებს. მელოუნის არჩევანში ვხვდებით ისეთ მუსიკოსებს, როგორებიც არიან:

  • Pulp — ბრიტანული ალტერნატიული როკის საკულტო ბენდი.
  • Lenny Kravitz — რომლის ხმაც 90-იანი წლების სულისკვეთებას საუკეთესოდ ასახავს.

ეს არჩევანი შემთხვევითი არ არის. მელოუნი ამბობს, რომ მუსიკა უნდა ასახავდეს იმ დროის ქაოსს, რომანტიკასა და მელანქოლიას, რომელიც ჯონ კენედი უმცროსისა და ქეროლინ ბესეტის ურთიერთობას ახლდა თან.

მუსიკა არის ხიდი წარსულსა და აწმყოს შორის, რომელიც მაყურებელს საშუალებას აძლევს იგრძნოს ეპოქის პულსი.

სერიალის ფანები უკვე აქტიურად ცდილობენ მიბაძონ მთავარ გმირებს ჩაცმულობითა და ცხოვრების სტილით. თუმცა, ყველაზე დიდი გამოხმაურება სწორედ მუსიკალურმა გაფორმებამ მოიპოვა, რაც კიდევ ერთხელ უსვამს ხაზს მუსიკალური ზედამხედველის როლის მნიშვნელობას თანამედროვე ტელეინდუსტრიაში.