უორენ ბაფეტის მოსწავლე და ინვესტორი გაი სპირი მძიმე დიაგნოზის შემდეგ ცხოვრებისეულ პრიორიტეტებს ცვლის

გაი სპირი, ფინანსურ წრეებში ცნობილი როგორც უორენ ბაფეტის ერთ-ერთი ყველაზე ერთგული მიმდევარი, ცხოვრების ახალ ეტაპზე გადავიდა. მას შემდეგ, რაც ექიმებმა მას თავის ტვინის აგრესიული სიმსივნე, გლიობლასტომა დაუდგინეს, ინვესტორმა პრიორიტეტები რადიკალურად გადააფასა.

სპირი, რომელმაც 1997 წელს დააფუძნა საინვესტიციო ფონდი Aquamarine, წლების განმავლობაში წარმატებით მიჰყვებოდა „ომაჰას ბრძენის“ ფილოსოფიას. 2007 წელს მან და მისმა პარტნიორმა 650 000 დოლარი გადაიხადეს საქველმოქმედო აუქციონზე, რათა უორენ ბაფეტთან ერთად ესადილათ. თუმცა, 2024 წლის ნოემბერში, ოჯახთან ერთად დასვენებიდან დაბრუნებულს, ცხოვრება სრულიად შეეცვალა.

„გზაში ეპილეფსიური შეტევა დამემართა. მეორე დღეს კი გავიგე, რომ თავის ტვინში სიმსივნე მქონდა“, – იხსენებს სპირი. დიაგნოზი მე-4 სტადიის გლიობლასტომა აღმოჩნდა – დაავადება, რომლის მკურნალობაც თანამედროვე მედიცინისთვის დიდ გამოწვევას წარმოადგენს.

სტატისტიკა დაუნდობელია: გლიობლასტომა იშვიათია და ყოველ 100 000 ადამიანზე დაახლოებით 4 შემთხვევა მოდის. დიაგნოზის დასმიდან საშუალო სიცოცხლის ხანგრძლივობა მხოლოდ 15 თვეს შეადგენს, ხოლო ხუთწლიანი გადარჩენის მაჩვენებელი 7%-ზე ნაკლებია. ამ მონაცემებს ათწლეულებია არ შეუცვლიათ.

სპირიმ, რომელმაც არაერთი ოპერაცია გადაიტანა, მიხვდა, რომ ტრადიციული მკურნალობა საკმარისი არ იყო. მან მიიღო მტკივნეული გადაწყვეტილება და თავისი ფონდი, Aquamarine, დახურა. როგორც თავად ამბობს, ეს ნაბიჯი ერთგვარი განთავისუფლება იყო, რამაც მას საშუალება მისცა, დრო საყვარელ ადამიანებთან გაეტარებინა.

„ყოველ დღეს საჩუქრად აღვიქვამ. ახლა ფულზე მეტად დროის ღირებულება მესმის“, – აღნიშნავს ინვესტორი. ის აღიარებს, რომ გარკვეული სინანულიც აქვს, რადგან მთელი ცხოვრება მხოლოდ კაპიტალის დაგროვებაზე იყო ორიენტირებული, მაშინ როცა მეცნიერები კაცობრიობისთვის სასიკეთო აღმოჩენებს აკეთებდნენ.

ახლა სპირი საკუთარი კაპიტალის ნაწილს იშვიათი დაავადებების კვლევის დასაფინანსებლად მიმართავს. მისი თქმით, ფარმაცევტული კომპანიები ხშირად ერიდებიან გლიობლასტომის კვლევას, რადგან პაციენტების რაოდენობა მცირეა და ბაზარი ნაკლებად მიმზიდველია. სპირი იმედოვნებს, რომ მისი ფინანსური წვლილი და ცნობადობა ამ მიმართულებით სიტუაციას შეცვლის.

„მე არ ვინვესტირებ მოგებისთვის. მე ამას მეცნიერების წინსვლისთვის ვაკეთებ“, – აცხადებს ის. გაი სპირი გეგმავს, რომ დარჩენილი დრო მაქსიმალურად გამოიყენოს და იმედი მისცეს იმ ოჯახებს, რომლებიც მსგავსი დიაგნოზის წინაშე აღმოჩნდნენ.