18 წლის პოპისთვის სრულწლოვანება და ბავშვთა სახლიდან გამოსვლა მარტოობის შიშთან ასოცირდებოდა. თუმცა, დღეს ის თავს დაცულად გრძნობს, რადგან მის ცხოვრებაში ადამიანები გამოჩნდნენ, რომლებსაც ის ოჯახის წევრებად მიიჩნევს.

პოპი 10 წლის იყო, როდესაც დედასთან ურთიერთობის გართულების გამო მზრუნველობის სისტემაში მოხვდა. წლების განმავლობაში ის სხვადასხვა ოჯახსა და დაწესებულებაში ცხოვრობდა, სანამ Hertfordshire-ის ბავშვთა სახლში არ აღმოჩნდა. სწორედ აქ გაიცნო ბრიჯიტ მარშალი და მისი შვილი, რუბენი, რომლებიც მისი მხარდამჭერები იყვნენ.

დღეს პოპი მათთან ერთად დადის ექიმთან, გეგმავს განათლებას და სამომავლოდ ექიმობას აპირებს. მისი თქმით, ბრიჯიტთან და მის ოჯახთან ურთიერთობა მისთვის იმაზე მეტს ნიშნავს, ვიდრე უბრალოდ მხარდაჭერაა. ის ბრიჯიტს „დედას“ ეძახის.

ეს შედეგი „Finding Family“ პროგრამის დამსახურებაა. ეს სამთავრობო ინიციატივა მზრუნველობამოკლებულ ახალგაზრდებს აძლევს კოორდინატორს, რომელიც მათ ეხმარება დაძაბული ურთიერთობების აღდგენაში ან ახალი, სანდო კავშირების ჩამოყალიბებაში.

„კლდეზე სვლა“ – გარდამავალი პერიოდის სირთულეები

2 ფოტო — დააჭირე გასადიდებლად

ბევრი ახალგაზრდისთვის მზრუნველობის სისტემიდან გამოსვლა „კლდეზე სვლას“ ჰგავს — მომენტს, როდესაც მხარდაჭერა თითქმის მყისიერად წყდება. ბრიჯიტი, რომელიც თავად დედაა, აღნიშნავს, რომ მხოლოდ საცხოვრებლითა და ფინანსებით უზრუნველყოფა საკმარისი არ არის.

„მე უბრალოდ მინდოდა, რომ მას თავი დაფასებულად და საყვარელ ადამიანად ეგრძნო“, — ამბობს ის. მსგავსი გამოცდილება აქვს 20 წლის მაკენზისაც. დედის გარდაცვალებისა და მამასთან ურთიერთობის გაწყვეტის შემდეგ, ის ექვსი წელი სისტემაში იმყოფებოდა.

პროგრამის ფარგლებში, კოორდინატორმა მაკენზის დაეხმარა ბიძებთან, დეიდებთან და ნახევარ-დასთან კავშირის აღდგენაში. „დიდი სიცარიელე იქნებოდა ჩემს ცხოვრებაში, რომ არა ეს ურთიერთობები“, — ამბობს ის.

სახელმწიფო სტრატეგია და გამოწვევები

დიდი ბრიტანეთის განათლების დეპარტამენტი 8.4 მილიონი ფუნტის ინვესტირებას გეგმავს, რათა მსგავსი მხარდაჭერა 80 000-მდე მზრუნველობამოკლებულ ბავშვს მიეწოდოს. პროგრამა 25 რეგიონში უკვე საპილოტე რეჟიმში მუშაობს.

მიუხედავად წარმატებული შედეგებისა, დარგის ექსპერტები აღნიშნავენ, რომ სისტემური გამოწვევები კვლავ არსებობს. მზრუნველობამოკლებული ახალგაზრდები სამჯერ უფრო ხშირად ხვდებიან უმუშევართა რიგებში და დიდია მათი უსახლკაროდ დარჩენის რისკიც.

„სახელმწიფო სისტემამ ფუნდამენტურად ვერ უპასუხა ამ ახალგაზრდების საჭიროებებს, რაც მათი მომავლისთვის მძიმე შედეგებს იწვევს“, — აცხადებს Cathy Ashley, Family Rights Group-ის ხელმძღვანელი. მისი თქმით, მხოლოდ კავშირების აღდგენა საკმარისი არ არის; საჭიროა საცხოვრებლითა და დასაქმებით უზრუნველყოფის კომპლექსური რეფორმა.