შოტლანდიის ეროვნული ნაკრების გულშემატკივრებისთვის Yes Sir, I Can Boogie-ზე მეტად სიმბოლური სიმღერა დღეს თითქმის არ არსებობს. თუმცა, ამ ჰიმნის ისტორია არც სპორტულ ტრიუმფს უკავშირდება და არც მუსიკალურ ინდუსტრიას — ის ერთი მეგობრული წვეულების კურიოზულ შედეგს წარმოადგენს.

ყველაფერი ენდი კონსიდინის, აბერდინის ყოფილი მცველის, მეგობრების წრეში დაიწყო. როდესაც კონსიდინი მამა გახდა, მისმა ბიძაშვილებმა აბერდინის კარაოკე ბარებში Baccara-ს 1977 წლის ჰიტი არაერთხელ შეასრულეს. სიმღერამ ნამდვილი სიცოცხლე კი მაშინ შეიძინა, როდესაც კონსიდინის „სტაგ-დოუზე“ (წვეულება ქორწილამდე) მეგობრებმა გადაწყვიტეს, სპონტანური მუსიკალური კლიპი გადაეღოთ.

ლონდონში, შორდიჩის რაიონში, ყოფილი მცველი და მისი მეგობრები ქალის სამოსში გამოეწყვნენ და ხუთი საათის განმავლობაში ცდილობდნენ დისკო-ჰიტის „გააცოცხლებას“. თავად კონსიდინი იხსენებს, რომ ეს პროცესი იმდენად აბსურდული და სახალისო იყო, რომ შედეგი თავდაპირველად არც კი მოეწონათ.

სიმღერამ ეროვნული მასშტაბი 2020 წელს შეიძინა, როდესაც შოტლანდიის ნაკრებმა ევროპის ჩემპიონატზე გასვლა მოიპოვა. სერბეთთან გამარჯვების შემდეგ, გასახდელში გადაღებულმა ვიდეომ, სადაც ფეხბურთელები სწორედ ამ სიმღერაზე ცეკვავდნენ, სოციალური ქსელები დაიპყრო. ეს მომენტი იმდენად ემოციური აღმოჩნდა გულშემატკივრებისთვის, რომ სიმღერა მყისიერად იქცა „ტარტანის არმიის“ სავიზიტო ბარათად.

თავად ჯგუფის წევრები და მარია მენდიოლა, Baccara-ს სოლისტი, შოკირებულები და ამავდროულად აღფრთოვანებულები იყვნენ ამ მოულოდნელი აღორძინებით. მენდიოლამ აღნიშნა, რომ პანდემიის რთულ პერიოდში შოტლანდიელების ამ მხიარულებამ მას დიდი სიხარული მოუტანა.

დღეს ეს ჰიტი არამხოლოდ ჰემპდენ პარკის სტადიონზე, არამედ აშშ-ში, მსოფლიო ჩემპიონატის მიმდინარეობისასაც ჟღერს. ბოსტონის ფენვეი პარკში ათასობით შოტლანდიელი გულშემატკივრის მიერ სიმღერის შესრულებამ მოვლენას ახალი, გლობალური მასშტაბი შესძინა.