თითოეულ ჩვენგანს აქვს ოცნებები, რომლებიც, სავარაუდოდ, არასდროს ახდება. ნიკლას გოკე, მრავალი სტატიისა და წიგნის ავტორი, საკუთარი მაგალითით გვიჩვენებს, თუ როგორ უნდა შევეგუოთ ამ რეალობას. ავტორი აღიარებს, რომ მას არასდროს ეღირსება სნოუბორდისტობა — არა იმიტომ, რომ არ სურს, არამედ იმიტომ, რომ მუხლის ტრავმები ამის საშუალებას არ აძლევს.

თხუთმეტი წლის წინ ორთოპედმა მას კატეგორიულად აუკრძალა ისეთი აქტივობები, როგორიცაა თხილამურებით სრიალი ან ჩოგბურთი. თავდაპირველად ეს ამბავი მისთვის მტკივნეული იყო. ის ცდილობდა ეპოვა გზები, რათა როგორმე მაინც აესრულებინა ოცნება, თუმცა დროთა განმავლობაში მიხვდა — ცხოვრება ძალიან დიდი, მაგრამ ამავდროულად ძალიან მოკლეა.

დროის დეფიციტი და არჩევანის გაკეთება

გოკე აღნიშნავს, რომ სნოუბორდინგის გარდა, მას კიდევ უამრავი რამ სურს: კუნგ-ფუს სწავლა, ვიდეო თამაშებში გაუმჯობესება და მინიმუმ რვა ახალი ენის ათვისება. თუმცა, რეალობა განსხვავებულია. თვითდასაქმებული ადამიანისთვის სამუშაო, ოჯახი და მეგობრები პრიორიტეტულია. დროის რესურსი კი ყოველთვის შეზღუდულია.

„თუ სიკვდილი კიდევ რამდენიმე ასეული წლით გადამიდებდა შეხვედრას, აუცილებლად დავთანხმდებოდი. თუმცა, დრო არასდროს არის საკმარისი,“ — წერს ავტორი.

რაც უფრო მეტი დრო გადის, მით უფრო იშვიათად უყურებს ის სნოუბორდინგის ვიდეოებს. მისი ფანტაზიები ახლა არა მწარე, არამედ სასიამოვნო მოგონებებად გარდაიქმნა. ის აცნობიერებს, რომ მისი მოწოდება წერაა და სწორედ ამ საქმეშია მისი ძალა.

გახადეთ ოცნება უბრალოდ ოცნებად

ავტორის აზრით, ოცნებები არ უნდა გახდეს ჩვენი იმედგაცრუების წყარო. მნიშვნელოვანია, რომ მათ შევეგუოთ და მათთან „მშვიდობა დავამყაროთ“. ზოგჯერ ოცნება მხოლოდ ოცნებად დარჩენისთვისაა შექმნილი. ეს არ ნიშნავს დამარცხებას, ეს ნიშნავს свіdom არჩევანს.

ცხოვრება გვაძლევს შესაძლებლობას, გავსინჯოთ ყველაფრის მცირე ნაწილი. ჩვენი მთავარი ამოცანა კი არის შეგნებულად ავირჩიოთ ის მიმართულება, სადაც ყველაზე მეტ სარგებელს მოვიტანთ. ნიკლას გოკეს მიხედვით, სწორედ ეს გააზრებული არჩევანია ყველაზე მნიშვნელოვანი სამუშაო, რაც დედამიწაზე მოგვეცა.