რატომ ვერ აღწევს აშშ ფეხბურთში მაღალ შედეგებს?

მსოფლიო ჩემპიონატი იწყება და მასპინძელი აშშ-ის ნაკრები კვლავ ყურადღების ცენტრშია. მიუხედავად იმისა, რომ ისტორიულად მასპინძელი ქვეყნები ხშირად აღწევენ ნახევარფინალს, პროგნოზები ამერიკელებს ამის შანსს 10%-ზე ნაკლებად უტოვებს.

ამერიკულ ფეხბურთს „მომავლის სპორტს“ 70-იანი წლებიდან უწოდებენ, თუმცა ეს მომავალი ჯერ კიდევ არ დამდგარა. მიუხედავად ნიუ-იორკ კოსმოსის წარმატებისა და ახალგაზრდებში სპორტის პოპულარობისა, 80-იანი წლების შუა პერიოდისთვის ჩრდილოეთ ამერიკის საფეხბურთო ლიგა დაიშალა.

ისტორიული მონაცემებით, აშშ-ის საფეხბურთო ნაკრები 1930 წელს უკეთეს შედეგებს აჩვენებდა, ვიდრე ათწლეულების შემდეგ. მეორე მსოფლიო ომის შემდგომ პერიოდში გუნდმა მძიმე კრიზისი განიცადა, რაც 1990 წლამდე გაგრძელდა.

რატომ ვერ შეძლო ფეხბურთმა ამერიკული სპორტული კულტურის დაპყრობა? მთავარი კონკურენტი ამერიკული ფეხბურთია. რაგბის მსგავსმა სპორტმა, რომელიც ჰარვარდსა და იელში განვითარდა, ათლეტური რესურსების დიდი ნაწილი თავისკენ მიიზიდა.

ასევე, მნიშვნელოვანია სტრუქტურული პრობლემები. MLS-ის ლიგა, თავისი ცენტრალიზებული მოდელით და მკაცრი ფინანსური შეზღუდვებით, ვერ გახდა ისეთი გლობალური მოთამაშე, როგორიც ევროპული კლუბებია. მიუხედავად იმისა, რომ ლიგაში მესი და ბექჰემი თამაშობდნენ, მისი საერთო საბაზრო ღირებულება წამყვან ევროპულ კლუბებს ჩამორჩება.

მიუხედავად ამისა, აშშ-ის ნაკრების პოტენციალი იზრდება. PELE-ს რეიტინგის მიხედვით, ამერიკელი ფეხბურთელების საერთო ღირებულება 2005 წლის შემდეგ სამჯერ გაიზარდა. თუმცა, ნაკრები კვლავ „გაფანტულია“ — მოთამაშეები იყოფა MLS-სა და ევროპულ ლიგებს შორის, რაც გუნდურ შეთამაშებას ართულებს.

საბოლოო ჯამში, აშშ-ის ნაკრები რჩება ერთ-ერთ ყველაზე რთულად გამოსაცნობ გუნდად. PELE მოდელი მიუთითებს, რომ ეკონომიკური სიძლიერისა და დემოგრაფიული ფაქტორების გათვალისწინებით, აშშ-ს ფეხბურთში უკეთესი შედეგები უნდა ჰქონდეს, ვიდრე რეალურად აჩვენებს.

მიუხედავად იმისა, რომ ფიფას რეიტინგში აშშ მე-17 ადგილზეა, ეს მონაცემი ხშირად აცდენილია რეალურ საფეხბურთო შესაძლებლობებს. მოახლოებული ტურნირი ამერიკული ფეხბურთისთვის სიმართლის მომენტი იქნება.