2015 წელს ჰეილი კიიოკომ მუსიკალური სამყარო შეძრა სიმღერით, რომელიც ლესბოსური სიყვარულის თემას ღიად და თამამად შეეხო. „Girls like girls like boys do“ — ფრაზა, რომელიც ვირუსულად გავრცელდა და თაობების ჰიმნად იქცა. წლების შემდეგ, ეს ისტორია კინოეკრანებზე სრულმეტრაჟიანი ფილმის სახით დაბრუნდა.

რეჟისორული დებიუტი

ჰეილი კიიოკოსთვის ეს ფილმი რეჟისორული დებიუტია. Variety-ის შეფასებით, მან შეძლო შეექმნა თბილი და თავდაჯერებული ნამუშევარი. ფილმი არ არის მხოლოდ მუსიკალური კლიპის გაგრძელება; ის სიღრმისეულად იკვლევს მოზარდობის მელანქოლიას.

მოზარდობის სევდა და ძიება

ფილმის სიუჟეტი აგებულია იმ ემოციურ ფონზე, რომელიც კიიოკოს შემოქმედებისთვისაა დამახასიათებელი. რეჟისორი ცდილობს, მაყურებელს აგრძნობინოს ის შინაგანი ძიება, რომელიც ახალგაზრდებს საკუთარი იდენტობის ფორმირებისას უწევთ. ფილმი სავსეა ლოდინით, სურვილებითა და იმ სპეციფიკური სევდით, რომელიც მხოლოდ მოზარდობის პერიოდს ახასიათებს.

კიიოკოს რეჟისურა გამოირჩევა გულწრფელობით, რაც ფილმს უფრო მეტ წონას მატებს, ვიდრე უბრალო მუსიკალურ ადაპტაციას.

კრიტიკოსები აღნიშნავენ, რომ კიიოკომ შეძლო 2015 წლის ხუთწუთიანი ვიდეოს ენერგია სრულფასოვან კინემატოგრაფიულ გამოცდილებად გარდაესახა. ფილმი არ ცდილობს იყოს პრეტენზიული, ის უბრალოდ მოგვითხრობს ისტორიას, რომელიც ბევრისთვის ნაცნობი და ახლობელია.

  • თემატიკა: იდენტობა, სიყვარული და მოზარდობის სირთულეები.
  • წყარო: 2015 წლის ჰეილი კიიოკოს ჰიტი Girls Like Girls.
  • სტილი: ემოციური, მელანქოლიური და ვიზუალურად დახვეწილი.

დასკვნის სახით, „Girls Like Girls“ არის ნამუშევარი, რომელიც ამტკიცებს, რომ პოპ-კულტურის ფენომენებს შეუძლიათ კინოშიც იპოვონ ადგილი, თუ რეჟისორს სათქმელი გულწრფელი აქვს.