პოლ მაკარტნი, „ბითლზის“ ლეგენდარული წევრი, 83 წლის ასაკში შემოქმედებითი ენერგიით სავსეა. მისი ახალი ალბომი „The Boys of Dungeon Lane“ 14 კომპოზიციას აერთიანებს და მუსიკოსის თქმით, ეს არის ერთგვარი მოგზაურობა წარსულში, რომელიც მას ლივერპულში გატარებულ ბავშვობას, ჩიტების თვალთვალს და ჯონ ლენონთან, ჯორჯ ჰარისონთან თუ რინგო სტართან ერთად გატარებულ დღეებს ახსენებს.

მუსიკა როგორც მოგონება

მაკარტნის თქმით, ალბომის შექმნის მთავარი მოტივაცია ადამიანებთან და იმ პერიოდთან დაბრუნებაა, როდესაც ის მუსიკალურად ყალიბდებოდა. მუსიკოსი იხსენებს მამამისს, ჯიმ მაკარტნის, რომელმაც მათ სახლში მუსიკალური გარემო შექმნა და პოლს ლექსიკური სიმდიდრეც კი ასწავლა — მაკარტნი ხუმრობს, რომ ის ერთადერთი ბავშვი იყო კლასში, ვინც სიტყვა „phlegm“-ის დაწერა იცოდა.

ალბომის პირველი სიმღერა „As You Lie There“, რომელიც პროდიუსერ ენდრიუ უოტთან ერთად დაიწერა, 2020 წელს, მწვანე ჩაის სმისას დაიბადა. მაკარტნი იხსენებს, რომ უცნაურმა აკორდმა, რომელიც მან გიტარაზე აიღო, პროცესი ახალი იმპულსით აავსო. მისივე თქმით, ეს არის მიდგომა, რომელსაც ყოველთვის იცავს: „ყოველთვის ვფიქრობ, რომ წინა ნამუშევარი კარგი იყო, მაგრამ ახლა უკეთესს გავაკეთებ“.

მითები და რეალობა

განსაკუთრებული ადგილი ალბომში „ბითლზის“ პერიოდის რეფლექსიას უკავია. პიტერ ჯექსონის დოკუმენტურმა ფილმმა „Get Back“ მაკარტნისთვის ბევრი რამ შეცვალა. წლების განმავლობაში მას ადანაშაულებდნენ ჯგუფის დაშლაში, რამაც მუსიკოსის ეგო და თვითშეფასება მნიშვნელოვნად დააზიანა. ფილმის ნახვის შემდეგ მან გააცნობიერა, რომ ის სინამდვილეში მხოლოდ მუსიკის შექმნას ცდილობდა და არა ჯგუფის დაშლას.

„როდესაც ფილმი ვნახე, მივხვდი, რომ სულაც არ ვარ ისეთი, როგორსაც მაკრიტიკებდნენ. მე უბრალოდ ვცდილობდი, ჩემი მეგობრები მაქსიმალურად კარგად ემუშავათ“, — აღნიშნავს მაკარტნი.

ალბომში შევიდა სიმღერა „Home To Us“, რომელიც რინგო სტართან ერთად ჩაიწერა, ხოლო სიმღერა „Down South“ მათ 60-იანი წლების მოგზაურობებს იხსენებს, როდესაც ახალგაზრდა მუსიკოსები ევროპაში „ბოულერის“ ქუდებით და გიტარებით ავტოსტოპით გადაადგილდებოდნენ.

არქივი და მომავალი

საუბრისას მაკარტნიმ აღნიშნა, რომ მიუხედავად იმისა, რომ ზოგიერთი ძველი დემო ჩანაწერი, როგორიცაა „Lost Horizon“, კვლავ აღმოაჩინეს და ალბომში ჩასვეს, ის იმედოვნებს, რომ მეტი „დაკარგული მარგალიტი“ არქივებში აღარ დარჩა. თუმცა, მისი მუსიკალური კარიერა გრძელდება და პენსიაზე გასვლას არც აპირებს.