კენჯი ტანიგაკის ახალი ფილმი „The Furious“ კიდევ ერთი დასტურია იმისა, რომ კინოწარმოებაში რაოდენობა ყოველთვის ხარისხს არ ნიშნავს. ფილმზე ოთხმა სცენარისტმა იმუშავა, თუმცა შედეგად მივიღეთ ნაწარმოები, სადაც სიუჟეტი თითქმის არ არსებობს, ხოლო დიალოგები მაყურებლისთვის ნაკლებად საინტერესოა.

თუმცა, სურათის მთავარი ღირსება არა ტექსტში, არამედ მოქმედებაშია. ფილმს მხოლოდ ერთი მთავარი ქორეოგრაფი ჰყავს და სწორედ მისი დამსახურებაა, რომ ნამუშევარი საბრძოლო ხელოვნების ნამდვილ ზეიმად იქცა.

ვიზუალური სრულყოფილება სუსტი ფაბულის ფონზე

Variety-ს რეცენზიის თანახმად, ფილმის ავტორებს არ უცდიათ სიღრმისეული დრამატურგიის შექმნა. დიალოგები აქ მხოლოდ ფონური ხმაურია, რომელიც მაყურებელს შემდეგი სცენის მოლოდინში ამყოფებს. სამაგიეროდ, საბრძოლო სცენები არის ის, რისთვისაც „The Furious“ ნამდვილად ღირს ნახვა.

ქორეოგრაფია იმდენად დახვეწილი და დინამიურია, რომ ის სრულად ანეიტრალებს სცენარისტების შეცდომებს. კენჯი ტანიგაკიმ მოახერხა ისეთი ვიზუალური რიტმის შექმნა, რომელიც ნებისმიერ სხვა ნაკლს უკანა პლანზე წევს.

რატომ არის ფილმი გამორჩეული?

  • ქორეოგრაფიული სიზუსტე: თითოეული მოძრაობა გათვლილია მაქსიმალური ვიზუალური ეფექტისთვის.
  • სპექტაკლის ელემენტები: ფილმი უფრო ჰგავს ცოცხალ შოუს, ვიდრე კლასიკურ კინოდრამას.
  • ტექნიკური შესრულება: მიუხედავად დუბლირების პრობლემებისა, სამოქმედო სცენები უმაღლეს დონეზეა შესრულებული.

კრიტიკოსების აზრით, „The Furious“ არის ფილმი, რომელიც არ უნდა შეაფასოთ ლოგიკით ან ლიტერატურული ღირებულებებით. ეს არის სუფთა ადრენალინი და ვიზუალური ესთეტიკა, რომელიც ჟანრის მოყვარულებს დააკმაყოფილებს.

მიუხედავად იმისა, რომ სიუჟეტი ხშირად „დაუმუშავებელია“, ფილმის ენერგია მაყურებელს ბოლომდე აკავებს ეკრანთან. ეს არის ნამუშევარი, რომელიც აჩვენებს, თუ რამდენად მნიშვნელოვანია ერთი ძლიერი ხედვა, თუნდაც სხვა კომპონენტები სუსტი იყოს.