ქალებისთვის, რომლებიც სტატისტიკურად მამაკაცებზე დიდხანს ცოცხლობენ, სიბერე ფინანსურ რისკებთან არის დაკავშირებული. ხანგრძლივი მოვლის სერვისების საჭიროება, რომელიც ხშირად მეუღლის გარდაცვალების შემდეგ დგება, მნიშვნელოვან ფინანსურ ტვირთად იქცევა.

აშშ-ის ჯანდაცვის დეპარტამენტის მონაცემებით, 65 წელს გადაცილებული ამერიკელების დაახლოებით 57%-ს დასჭირდება ხანგრძლივი მოვლა, რაც გულისხმობს ყოველდღიური ცხოვრებისეული აქტივობების შესრულებაში დახმარებას — იქნება ეს კვება, ჩაცმა თუ ჰიგიენური პროცედურები.

სტატისტიკა აჩვენებს, რომ ქალების 26%-ს ხანგრძლივი მოვლა ხუთ წელზე მეტხანს სჭირდება, მაშინ როცა მამაკაცებში ეს მაჩვენებელი 17.5%-ია. საშუალოდ, ქალები ასეთ მომსახურებას 3.6 წლის განმავლობაში საჭიროებენ.

ფინანსური ტვირთი და დაგეგმვა

ფინანსური მრჩევლების თქმით, წყვილების აქტივები ხშირად ჯერ მეუღლის მოვლისთვის იხარჯება, რის გამოც ქალი ცხოვრების ყველაზე რთულ ეტაპს შეზღუდული რესურსებით ხვდება. ხანგრძლივი მოვლის ღირებულება საკმაოდ მაღალია: 2025 წლის მონაცემებით, საექთნო სახლში კერძო ოთახის ღირებულება დღეში 355 დოლარს, ანუ წელიწადში 129 575 დოლარს შეადგენდა.

ექსპერტები აღნიშნავენ, რომ „ერთიანი რეცეპტი“ არ არსებობს. დაზღვევის არჩევისას მთავარი მიზანი გარანტირებულ შემოსავალსა (პენსია, დანაზოგი) და მოვლის სავარაუდო ხარჯებს შორის არსებული სხვაობის შევსებაა.

დაზღვევის ალტერნატივები

დაზღვევის პოლისები, რომლებიც სპეციალურად ხანგრძლივი მოვლისთვის არის შექმნილი, ქალებისთვის უფრო ძვირია, ვიდრე მამაკაცებისთვის. მაგალითად, 55 წლის ჯანმრთელი ქალისთვის პოლისის წლიური ღირებულება საშუალოდ 3 750 დოლარია, ხოლო მამაკაცისთვის — 2 200 დოლარი.

პოპულარობას იძენს ჰიბრიდული პოლიტიკები, რომლებიც აერთიანებს სიცოცხლის დაზღვევასა და ხანგრძლივი მოვლის სარგებელს. თუ მოვლა არ გახდა საჭირო, ბენეფიციარები მიიღებენ დაზღვევის თანხას გარდაცვალების შემთხვევაში.

ასევე შესაძლებელია მეუღლეებთან ერთად გაზიარებული პოლისის შეძენა, რაც ხარჯების შემცირების საშუალებას იძლევა. თუმცა, მნიშვნელოვანია იმის გათვალისწინება, რომ თუ ერთ-ერთი მეუღლე სრულად ამოწურავს ლიმიტს, მეორეს შესაძლოა აღარ დარჩეს საკმარისი რესურსი.

ფინანსური მრჩევლები გვირჩევენ, რომ ამ საკითხზე ფიქრი და დაგეგმვა გაცილებით ადრე დაიწყოთ, ვიდრე ჯანმრთელობის მდგომარეობა გაუარესდება, რადგან დაგვიანებულმა გადაწყვეტილებამ შესაძლოა სადაზღვევო კომპანიისგან უარი გამოიწვიოს.