საქართველო რეგიონული პლატფორმა „3+3“-ის მიმართ საკუთარ პოზიციას ინარჩუნებს. ოფიციალური თბილისისთვის ეს ფორმატი კვლავ მიუღებელია და ქვეყანა მასში მონაწილეობას არ განიხილავს. თუმცა, ექსპერტული წრეები მიუთითებენ, რომ არსებული გეოპოლიტიკური რეალობის გათვალისწინებით, ქვეყანას სჭირდება ჩამოყალიბებული სტრატეგია.

რეგიონული პროცესები, რომლებიც საქართველოს უშუალო სამეზობლოში ვითარდება, პირდაპირ გავლენას ახდენს ქვეყნის უსაფრთხოებასა და ინტერესებზე. სწორედ ამიტომ, ექსპერტების შეფასებით, შეუძლებელია იმ პროცესების სრული იგნორირება, რაც თბილისის მონაწილეობის გარეშე მიმდინარეობს.

რატომ არის მნიშვნელოვანი სტრატეგიული მიდგომა?

„3+3“ ფორმატი, რომელიც კავკასიის რეგიონში თანამშრომლობის გაღრმავებას ისახავს მიზნად, მოიცავს სამ სამხრეთკავკასიურ სახელმწიფოს და მათ სამ დიდ მეზობელს. საქართველოს პოზიცია ამ საკითხთან დაკავშირებით უცვლელია, რაც უკავშირდება რუსეთის ფედერაციასთან არსებულ კონფლიქტურ ურთიერთობებსა და ოკუპირებულ ტერიტორიებს.

მიუხედავად ამ პრინციპული უარისა, ანალიტიკოსები ხაზს უსვამენ, რომ საგარეო პოლიტიკაში პასიური დაკვირვება საკმარისი არ არის. საჭიროა დეტალურად გააზრებული სამოქმედო გეგმა, რომელიც უპასუხებს იმ გამოწვევებს, რაც რეგიონული თანამშრომლობის ახალი ფორმატების გააქტიურებას მოჰყვება.

რა გამოწვევების წინაშეა თბილისი?

  • რეგიონული ბალანსი: სამხრეთ კავკასიის ქვეყნების ინტერესების თანხვედრა და განსხვავება.
  • უსაფრთხოების გარემო: რეგიონში მიმდინარე მოვლენების გავლენა საქართველოს სტაბილურობაზე.
  • დიპლომატიური მანევრირება: როგორ შევინარჩუნოთ პრინციპული პოზიცია და პარალელურად დავიცვათ ეროვნული ინტერესები.

საბოლოო ჯამში, საქართველოს საგარეო პოლიტიკური კურსი, რომელიც ევროპულ და ევროატლანტიკურ ინტეგრაციას ეფუძნება, მოითხოვს მუდმივ მზადყოფნას რეგიონში არსებული ნებისმიერი ცვლილებისთვის. „3+3“ პლატფორმის იგნორირება პოლიტიკური გადაწყვეტილებაა, თუმცა მისი შედეგების ანალიზი და შესაბამისი სტრატეგიის შემუშავება აუცილებელ კომპონენტად რჩება.