საქართველოს საგარეო საქმეთა მინისტრმა მაკა ბოჭორიშვილმა ევროკავშირის გაფართოების პოლიტიკა და ის ახალი მიდგომები გააკრიტიკა, რომლებიც კანდიდატი ქვეყნების მომავალ წევრობას უკავშირდება. მისი თქმით, ევროკავშირის შიგნით მიმდინარე დისკუსიები კითხვებს აჩენს თავად გაერთიანების მზაობასთან დაკავშირებით.

„თუ ევროკავშირი იწყებს გზების ძიებას, თუ როგორ არ უნდა გახდნენ ახალი ქვეყნები სრულფასოვანი წევრები, ეს ნიშნავს, რომ კავშირი არ არის მზად გაფართოებისთვის და მხოლოდ ილუზიას ქმნის“, — განაცხადა მინისტრმა „იმედი LIVE“-ის ეთერში.

ვეტოს უფლება და სუვერენიტეტი

მაკა ბოჭორიშვილმა ხაზი გაუსვა ვეტოს უფლების მნიშვნელობას, როგორც წევრი სახელმწიფოების თანასწორობის გარანტს. მისი განმარტებით, უნგრეთის მაგალითი, რომელიც ხშირად გამოიყენება ვეტოს მექანიზმის კრიტიკისთვის, სინამდვილეში ევროკავშირის შიგნით დამოუკიდებელი ხმის მნიშვნელობას უსვამს ხაზს.

„ვეტოს უფლება წევრ სახელმწიფოებს შორის თანასწორობის მთავარი გარანტიაა. როდესაც საუბარია იმაზე, რომ ახალმა წევრებმა გარკვეული წლების განმავლობაში შეზღუდული უფლებებით ისარგებლონ, ეს ფუნდამენტურად ცვლის ევროკავშირის არსს“, — აღნიშნა ბოჭორიშვილმა.

მინისტრის თქმით, ევროკავშირი სუვერენული სახელმწიფოების გაერთიანებაა და საგარეო პოლიტიკური გადაწყვეტილებების დამოუკიდებლად მიღების შესაძლებლობა ამ გაერთიანების ქვაკუთხედია. ახალი მოდელების პირობებში კი, მისივე შეფასებით, ჩნდება საფრთხე, რომ ბრიუსელის წესები ეროვნული ინტერესების გათვალისწინების გარეშე გახდეს სავალდებულო.

გაფართოების გაურკვეველი პერსპექტივები

საგარეო საქმეთა მინისტრმა ასევე ისაუბრა იმ სირთულეებზე, რაც საქართველოსთვის ევროპული ინტეგრაციის გზაზე არსებობს. მიუხედავად იმისა, რომ ქვეყანამ კანდიდატის სტატუსი მიიღო, ბოლო პერიოდში ევროკავშირთან დიალოგის შეჩერებამ პროცესი გაართულა.

„დღეს ძალიან რთულია ისაუბრო გაფართოებაზე, როდესაც არ გაქვს სრული წარმოდგენა პარტნიორების ხედვებზე. პროცესი, რომელიც მიუნხენის უსაფრთხოების კონფერენციიდან დაიწყო, სადაც უკრაინის საკითხი სამშვიდობო მოლაპარაკებების ნაწილად იქნა წარმოჩენილი, დღემდე ბუნდოვანი რჩება“, — დასძინა მინისტრმა.

ბოჭორიშვილის თქმით, გაფართოების ირგვლივ არსებული ახალი წესები და ინსტიტუციური ცვლილებები არა მხოლოდ ფორმალურ მხარეს, არამედ ევროკავშირის ფუნდამენტურ პრინციპებსაც ეხება, რაც კანდიდატი ქვეყნებისთვის დამატებით კითხვებს აჩენს საკუთარი ეროვნული ინტერესების დაცვის კუთხით.