ჟურნალისტი მერაბ მეტრეველი მკაცრ შეფასებას აძლევს სისტემურ მეთოდებს, რომლებსაც, მისი თქმით, ხელისუფლება კრიტიკული ხმების ჩასახშობად და საზოგადოებრივი აზრის გასაკონტროლებლად იყენებს. მეტრეველის განცხადებით, პროპაგანდა უკვე იმ ზღვარს მიუახლოვდა, როდესაც ნაცემი პირების ოჯახის წევრებს აიძულებენ, საჯაროდ დაგმონ ის ჟურნალისტები, რომლებმაც მათ მიმართ განხორციელებული ძალადობა გააშუქეს.

ზეწოლის მექანიზმები

მეტრეველი აღწერს სქემას, თუ როგორ ხდება მოქალაქეებზე გავლენის მოხდენა. მისი თქმით, სისტემა ეძებს დაუცველ წერტილებს — მაგალითად, როდესაც ნაცემი ახალგაზრდის ახლობელი საჯარო სექტორში, კერძოდ, სკოლაში მუშაობს. ამ შემთხვევაში, სავარაუდოდ, დირექტორების მეშვეობით ხდება ზეწოლა.

„დაურეკეს ალბათ დირექტორს და უთხრეს, დაურეკე ახლა მაგ ქალბატონს და ეტყვი, რომ ასე და ასე ილაპარაკოსო“, — აცხადებს ჟურნალისტი. მისივე თქმით, ამგვარი საუბრებისას აქცენტი კეთდება „ერთიანობაზე“ და იმაზე, თუ როგორ იყენებს ოპოზიცია არსებულ ფაქტებს ხელისუფლების წინააღმდეგ.

რა მოეთხოვებათ მოქალაქეებს?

  • ხელისუფლებისადმი ლოიალობის დემონსტრირება.
  • ოპოზიციური რიტორიკის დაგმობა.
  • გამოძიების მიმდინარეობით სრული კმაყოფილების გამოხატვა.
  • მედიის კრიტიკა, რომელმაც ძალადობის ფაქტები გააშუქა.

მეტრეველის შეფასებით, ადამიანებს აიძულებენ, „ჩამოარაკრაკონ“ წინასწარ შემუშავებული ტექსტები, რათა თავიდან აიცილონ პრობლემები საკუთარ სამსახურებსა თუ ყოფაში. ჟურნალისტი შიშობს, რომ მალე პროპაგანდა იმდენად შორს წავა, რომ ოჯახებს თავად ჟურნალისტების დაგმობასაც მოსთხოვენ, რომლებმაც საზოგადოებას სიმართლე აჩვენეს.

ამგვარი ქმედებები, მეტრეველის აზრით, არის არა მხოლოდ მედიის, არამედ თავად მოქალაქეების თავისუფალი ნების წინააღმდეგ მიმართული კამპანია. სისტემა ცდილობს, შიში და სოლიდარობის ნაკლებობა გამოიყენოს საკუთარი პოზიციების გასამყარებლად.