პროგრამირებისას ხელოვნური ინტელექტის გამოყენებას ორი ძირითადი, თუმცა ნაკლოვანი მიდგომა ახასიათებს. პირველი, როდესაც AI-ს ვაძლევთ სრულ თავისუფლებას და იმედი გვაქვს, რომ კოდი გამართული იქნება. შედეგი ხშირად ქაოსური ცვლილებები და უხარისხო PR-ებია, რომელთა გადამოწმება ადამიანისთვის შეუძლებელია.

მეორე მიდგომა აგენტს „გაუმჯობესებულ ავტო-დამთავრებად“ აღიქვამს, სადაც ადამიანი ყოველ წვრილმანს აკონტროლებს. ეს უსაფრთხოა, მაგრამ აზრს უკარგავს ავტომატიზაციას, რადგან დელეგირება არ ხდება.

რა არის Backpressure და რატომ სჭირდება მას AI?

სისტემურ ინჟინერიაში backpressure არის მექანიზმი, რომელიც ქვედა დონის კომპონენტს საშუალებას აძლევს, ზედა დონეს მიანიშნოს გადატვირთულობის შესახებ. როდესაც ეს ბარიერი არ არსებობს, მწარმოებელი აგენტი ზედმეტ დატვირთვას ქმნის, რის გამოც სისტემა იწყებს „კუთხეების მოჭრას“ და ხარისხის ვარდნას.

პროგრამირებაში backpressure-ის კლასიკური მაგალითებია:

  • ავტომატური ტესტები: კოდი არ მიიღება, სანამ ტესტები „მწვანე“ არ იქნება.
  • ტიპიზაცია (Types): TypeScript-ის მსგავსი სისტემები, რომლებიც არ აძლევენ დეველოპერს საშუალებას, შეცდომით არასწორი ტიპის მონაცემი გადასცეს ფუნქციას.

დღეს ჩვენ ვეყრდნობით CI კონვეიერებს, ლინტერებსა და ტესტებს, რათა ადამიანის ყურადღება მხოლოდ შემოქმედებით ნაწილზე იყოს მიმართული. თუმცა, როდესაც საქმე AI-ს ეხება, ხშირად „ადამიანი-ბუფერი“ კვლავ ჩვენ ვართ, რაც პროცესს ანელებს.

როგორ დავნერგოთ ავტომატური შემოწმებები

მთავარი მიზანია, AI-ს მივცეთ ინსტრუმენტები, რათა მან საკუთარი ნამუშევარი თავადვე შეამოწმოს. ავტორი გვთავაზობს რამდენიმე პრაქტიკულ ნაბიჯს:

  • ინტერაციული შემოწმება: ნუ დაელოდებით პროცესის დასრულებას. აიძულეთ აგენტი, ყოველი ნაბიჯის შემდეგ გაუშვას ტესტები და ლინტერები.
  • ხელით ტესტირება: ასწავლეთ აგენტს ლოკალურად აპლიკაციის გაშვება, Docker-ის კონფიგურაცია და მონაცემთა ბაზის მართვა.
  • Benchmarking: შესრულებისადმი მგრძნობიარე კოდისთვის დაამატეთ ავტომატური ბენჩმარკები, რათა თავიდან აიცილოთ რეგრესიები.
  • Review Agents: შექმენით მეორე, „მკაცრი“ აგენტი, რომლის ერთადერთი ფუნქცია კოდის ხარისხის, სირთულისა და წაკითხვადობის შემოწმებაა.

ასეთი სისტემური მიდგომით, ადამიანი აღარ არის მექანიკური შემმოწმებელი, არამედ ხდება არქიტექტურული გადაწყვეტილებების მიმღები. აგენტი კი, საკუთარი „backpressure“-ის წყალობით, ბევრად უფრო დამოუკიდებლად და ხარისხიანად ასრულებს დავალებას.