ბოლო პერიოდში ეკონომისტ ბრაიან არტურის ტექნოლოგიური ევოლუციის სიმულაციამ ცხადყო, თუ როგორ შეუძლია მარტივ კომპონენტებს, როგორიცაა NAND კარიბჭე, შემთხვევითი კომბინაციების გზით შექმნას კომპლექსური სისტემები, მაგალითად, 4-ბიტიანი შემკრები. ეს პროცესი საძიებო სივრცეს ამარტივებს: წარმატებული მოდულების ერთმანეთთან დაკავშირება გამორიცხავს არაპროდუქტიულ გზებს.

ბიოლოგიური ევოლუცია, რომელიც დედამიწაზე სიცოცხლის უზარმაზარ მრავალფეროვნებას ქმნის, მსგავს პრინციპებს ეყრდნობა. ის გენეტიკურ ვარიაციებსა და მუტაციებს იყენებს, რათა „დააგროვოს“ ყველაზე სიცოცხლისუნარიანი ორგანიზმები.

უსქესო გამრავლების შეზღუდვები

უსქესო გამრავლებისას შთამომავალი მშობლის გენეტიკური ასლია. მუტაციები, რომლებიც ამ დროს ხდება, შეიძლება სასარგებლო იყოს, თუმცა სისტემას აქვს ნაკლი. როგორც კი ორგანიზმი საშუალოზე მაღალ ფიტნესს აღწევს, შემთხვევითი მუტაცია უფრო მეტად აზიანებს მის გენომს, ვიდრე აუმჯობესებს მას.

სიმულაციები აჩვენებს, რომ მუტაციებზე დამოკიდებული პროცესი ნელი და ნაკლებად ეფექტურია. ამ დროს ხდება ე.წ. „კლონური ინტერფერენცია“, როდესაც ორი სასარგებლო მუტაცია ერთმანეთს კონკურენციას უწევს, რის გამოც ერთი მათგანი საბოლოოდ ქრება.

სქესობრივი გამრავლება როგორც ამაჩქარებელი

სქესობრივი გამრავლება რადიკალურად ცვლის სურათს. გენების ორი მშობლიდან მიღება საშუალებას იძლევა, რომ სასარგებლო ვარიაციები მუტაციის გარეშე გადანაწილდეს.

სიმულაციებმა აჩვენა, რომ უსქესო პოპულაციას 200 თაობა დასჭირდა 187-მდე ფიტნესის მისაღწევად, მაშინ როცა სქესობრივმა გამრავლებამ მაქსიმალურ მაჩვენებელს — 200-ს — სულ რაღაც 33 თაობაში მიაღწია.

ინფორმაციის გაზიარების ძალა

სქესობრივი გამრავლება ამცირებს „კლონური ინტერფერენციის“ რისკს და სასარგებლო გენებს პოპულაციაში უფრო ადვილად ავრცელებს.

ეს არის ინფორმაციის დაგროვების გაცილებით სწრაფი გზა.

საბოლოო ჯამში, ისევე როგორც ტექნოლოგიურ სიმულაციებში, სადაც მოდულარულობა საშუალებას იძლევა ავაშენოთ 8-ბიტიანი შემკრები უფრო მარტივად, ბიოლოგიური სისტემები სქესობრივი გზით გენეტიკურ მოდულებს აერთიანებენ. ეს მათ საშუალებას აძლევს, გაცილებით სწრაფად ადაპტირდნენ და განვითარდნენ, ვიდრე ეს მხოლოდ შემთხვევითი მუტაციების იმედად იქნებოდა შესაძლებელი.