ადამიანური კომუნიკაცია მხოლოდ სიტყვებით არ შემოიფარგლება. როდესაც საქმე ბავშვების სწავლებას ეხება, ჩვენი სხეული და ხელები ამ პროცესის განუყოფელი ნაწილი ხდება. მაქს პლანკის ფსიქოლინგვისტიკის ინსტიტუტისა და კატანიის უნივერსიტეტის მკვლევართა ჯგუფმა დაადგინა, რომ მიუხედავად კულტურული განსხვავებებისა, ადამიანები ბავშვებთან საუბრისას ინსტინქტურად ერთნაირად ცვლიან ჟესტიკულაციას.

კვლევაში მონაწილეობა მიიღო 16-მა იტალიელმა და 16-მა ნიდერლანდელმა მოხალისემ. მეცნიერებმა შეისწავლეს, როგორ ხსნიდნენ ისინი ლოგიკურ თავსატეხებს მოზრდილებსა და 9-10 წლის ბავშვებს. შედეგებმა აჩვენა, რომ იტალიელები, ტრადიციულად, უფრო მეტ ჟესტს იყენებენ, ვიდრე ნიდერლანდელები, თუმცა ბავშვებთან ურთიერთობისას ორივე ჯგუფმა მსგავსი ადაპტაცია მოახდინა.

მნიშვნელოვანი ცვლილება ჟესტიკულაციაში

მკვლევარებმა აღმოაჩინეს, რომ ბავშვებთან საუბრისას ორივე კულტურის წარმომადგენლებმა მნიშვნელოვნად გაზარדו ე.წ. „ორხელიანი“ ჟესტების გამოყენება. ეს ჟესტები ვიზუალურად უფრო მკაფიოა და აადვილებს ინფორმაციის აღქმას. ამგვარი მიდგომა ადასტურებს, რომ ადამიანებს აქვთ ინტუიციური „პედაგოგიური სტრატეგია“, რომელიც მიზნად ისახავს აბსტრაქტული ცნებების გამარტივებას.

კვლევის თანაავტორმა ემანუელა კამპისიმ აღნიშნა, რომ ადამიანები ბუნებრივი მასწავლებლები არიან და ჩვენი სხეული სწავლების პროცესის ნაწილია. მაშინაც კი, როცა კულტურები განსხვავდება გამოხატვის ხარისხით, ბავშვებთან კომუნიკაციისას ეს განსხვავებები ნიველირდება.

რა არის „მულტიმოდალური ხარაჩო“?

მეცნიერები ამ პროცესს „მულტიმოდალურ ხარაჩოს“ უწოდებენ. ეს არის კომუნიკაციის მოქნილი სისტემა, რომელიც აერთიანებს მეტყველებას, ჟესტებს, მიმიკასა და მზერას. ამ სტრატეგიის მიზანია, ბავშვმა მაქსიმალურად მარტივად გაიგოს მისთვის უცხო ან რთული ინფორმაცია.

კვლევა მნიშვნელოვანია იმითაც, რომ ის არ ეყრდნობა ფორმალურ საკლასო ოთახს. ნაცვლად ამისა, დაკვირვება მიმდინარეობდა სპონტანურ, ყოველდღიურ ურთიერთობებში. ეს გვაძლევს საშუალებას, დავინახოთ, თუ როგორ გადაეცემა ცოდნა თაობიდან თაობას ბუნებრივი გზით.

  • კვლევა გამოქვეყნდა 2026 წლის მაისში ჟურნალში R. Soc. Open Sci.
  • იტალიელები უფრო მეტად იყენებენ წარმომადგენლობით ჟესტებს, ვიდრე ნიდერლანდელები.
  • ორივე ჯგუფმა ბავშვებთან საუბრისას გამოიყენა მეტი ორხელიანი ჟესტი.
  • კვლევა მხარს უჭერს „ხალხური პედაგოგიკის“ თეორიას.

მომავალში მკვლევრები გეგმავენ უფრო ფართო კულტურული სპექტრის შესწავლას, რათა დადგინდეს, რამდენად უნივერსალურია ეს ქცევა გლობალური მასშტაბით.