ყოველდღიური რუტინა ხშირად ისეთი ავტომატურია, რომ მის აბსურდულობას ვერც კი ვაცნობიერებთ. ჯესი დაფილდი თავის ახალ ნაშრომში გვთავაზობს ერთგვარ აზრობრივ ექსპერიმენტს, სადაც ჩვეულებრივი სადილის მომზადება კატასტროფულ შედეგებამდე მიდის.

არჩევანის პარადოქსი

ავტორი აღწერს სცენარს, სადაც ერთი შეცდომა — ღუმელთან გაუფრთხილებლობა — იწვევს ჯაჭვურ რეაქციას. ეს არის ალეგორია იმისა, თუ როგორ შეიძლება ჩვენმა უმნიშვნელო გადაწყვეტილებებმა სრულიად შეცვალოს ცხოვრების მიმდინარეობა. დაფილდის პერსონაჟი კარგავს ხელს, მხედველობას და საბოლოოდ, მეგობარსაც, რადგან არასწორი კომუნიკაცია ურთიერთობებს სამუდამოდ ანგრევს.

ათწლეულები ერთ არჩევანში

ყველაზე შთამბეჭდავი ნაწილი ისაა, როცა გმირი Netflix-ზე საყურებელი ფილმის არჩევას ცდილობს. ეს პროცესი იმდენად გაიწელება, რომ რეალურად ათი წელი გადის. შედეგი? მილიონობით დავალიანება, ცხოვრების დაკარგული წლები და საბოლოოდ, გაუსაძლისი ტვირთი, რომელიც მას ფიზიკურად ანადგურებს.

„არავინ აკეთებს ყველაფერს სწორად. ჩვენ ვიბადებით და მთელი ცხოვრება ისეთ არჩევანს ვაკეთებთ, რომელიც იმ მომენტში საუკეთესოდ მიგვაჩნია,“ — აღნიშნავს სიკვდილის განსახიერება.

სიკვდილის შემდგომი სიცარიელე

სიკვდილის შემდეგ პერსონაჟი ხვდება უსასრულო შავ სიცარიელეში. აქ არ არის სხვა ადამიანები, არ არის გასართობი და არც რაიმე განსაკუთრებული დანიშნულება. ეს არის ადგილი, სადაც ადამიანს მხოლოდ საკუთარ თავთან დარჩენა და წარსულის გადაფასება უწევს.

სიკვდილის ფიგურა, რომელიც პერსონაჟს ხვდება, არ გვევლინება როგორც მსაჯული. ის არის მეგზური, რომელიც გვახსენებს, რომ სინანული უსარგებლოა. მთავარი გაკვეთილი, რომელიც ამ აბსურდული ისტორიიდან უნდა გამოვიტანოთ, საკუთარი თავის პატიებაა.

საბოლოო ჯამში, დაფილდი გვაფიქრებს იმაზე, თუ რამდენად მნიშვნელოვანია ჩვენი ყოველი წუთი. როცა ყველაფერი მთავრდება და მხოლოდ „შავი სიცარიელე“ რჩება, ერთადერთი, რაც გვრჩება, ჩვენივე ქმედებების გააზრებაა. ავტორი არ იძლევა პასუხებს, ის მხოლოდ გვიჩვენებს, რამდენად მყიფეა ჩვენი ყოფიერება.