ერინ მაკკენისთვის ყველაფერი ერთმა სატელეფონო ზარმა შეცვალა. იურისტმა, რომელიც ფილადელფიაში ცხოვრობდა, დედისგან მოულოდნელი აღიარება მიიღო: „ისინი აქ არიან. მე დავიღალე“. საუბარი ეხებოდა ორ ყუთს, რომელიც წლების განმავლობაში დედამ, ლიამ, საიდუმლოდ შეინახა. ეს ყუთები სამთავრობო დოკუმენტებს შეიცავდა, რომლებიც ოჯახის წარსულთან დაკავშირებულ მძიმე დანაშაულებს ასახავდა.

1984 წელს ერინი 13 წლის იყო. მისი ოჯახი პენსილვანიის პრესტიჟულ უბანში, მდიდრულ სახლში ცხოვრობდა. მამა, ჯონ მაკკენი, წარმატებული და ქარიზმატული პიროვნება ჩანდა. თუმცა, ერთ დღესაც, ოჯახის ცხოვრება რადიკალურად შეიცვალა. მამა საქმიანი ვიზიტით წავიდა, დედა კი უეცრად გაქრა. მალევე, ბავშვებს უთხრეს, რომ ოჯახი ახალი ცხოვრების დასაწყებად უნდა გაქცეულიყო, რადგან ხელისუფლება მამას გადასახადების დამალვაში ადანაშაულებდა.

ცხოვრება გაქცევაში

მომდევნო წელიწადნახევარი დები ევროპასა და ჩრდილოეთ ამერიკაში მოგზაურობდნენ. მუდმივი შიში, გამოგონილი სახელები და მუდმივი ადგილსამყოფელის ცვლა — ეს იყო მათი ახალი რეალობა. მერედიტი ხან ალექსანდრა გრეგორი იყო, ხანაც რეიჩელ მერსერი, ერინი კი ბრიტანულ პანსიონში კრისტინ ჯორდანის სახელით სწავლობდა. იმ დროისთვის, როდესაც ციფრული კვალი ჯერ კიდევ არ არსებობდა, გაქცევა შედარებით მარტივი იყო.

მხოლოდ წლების შემდეგ, ზრდასრულ ასაკში, ერინმა შეძლო იმ დოკუმენტების ხელში ჩაგდება, რომლებიც დედამ წლების განმავლობაში სარდაფში მალავდა. აღმოჩნდა, რომ მამის ისტორია, რომელიც თავს წარმატებულ იურისტად და ბიზნესმენად წარმოაჩენდა, სავსე იყო ფინანსური მაქინაციებითა და ტყუილებით. ჯონ მაკკენი, რომელიც ერთ დროს მერის პოსტსაც იკავებდა, რეალურად კრიმინალურ გარიგებებში იყო ჩართული, რამაც მთელი ოჯახი მუდმივ გაქცევაში მყოფ რეჟიმში ჩააყენა.

მამის ორმაგი ცხოვრება

ჯონ მაკკენის წარსული მოიცავდა როგორც წარმატებულ პოლიტიკურ კარიერას, ისე ბნელ ფინანსურ სქემებს. ნახშირის ინდუსტრიაში ჩართულობამ და სახელმწიფო თანამდებობების ბოროტად გამოყენებამ მას სერიოზული საფრთხე შეუქმნა. ოჯახი, რომელიც ერთ დროს ფუფუნებაში ცხოვრობდა, იძულებული გახდა, საკუთარი იდენტობა გაეყიდა და დაემალა, რათა მამას სამართალდამცავებთან შეხვედრა აერიდებინა თავიდან.