1944 წელს, აშშ-ის სტრატეგიული სამსახურების ოფისმა (OSS) გამოაქვეყნა დოკუმენტი, რომელიც ნაცისტური ოპერაციების პარალიზებას ისახავდა მიზნად. სახელმძღვანელოს მთავარი იდეა მარტივი იყო: ორგანიზაციის განადგურების ყველაზე ეფექტური გზა ბიუროკრატიის ხელოვნური გაზრდაა.

დღეს, ათწლეულების შემდეგ, ეს ტექსტი არა მტრის დასამარცხებლად, არამედ კორპორატიული მართვის სახელმძღვანელოდ გამოიყენება. ისეთი რჩევები, როგორიცაა „ყველა საკითხის კომიტეტებზე გადამისამართება“ ან „უსარგებლო კონფერენციების მოწვევა“, თანამედროვე ოფისების ყოველდღიურ რუტინად იქცა.

რატომ მუშაობს დივერსია?

საბოტაჟის სახელმძღვანელოს გენიალურობა მის ფსიქოლოგიურ სიზუსტეშია. ფიზიკური დივერსია, მაგალითად, მანქანის ძრავში შაქრის ჩაყრა, ადვილად შესამჩნევი და გამოსწორებადია. ბიუროკრატიული დივერსია კი ზუსტად ისე გამოიყურება, როგორც „ჩვეულებრივი საქმიანი პროცესი“.

ანთროპოლოგი დევიდ გრეიბერი ხსნიდა, რომ ბიუროკრატია ქმნის იდეალურ სტანდარტებს, რომლებსაც რეალური ადამიანები ვერასდროს დააკმაყოფილებენ. შედეგად, სისტემა მარცხის შემთხვევაში არა პროცესს, არამედ თანამშრომელს ადანაშაულებს. ეს კი ქმნის დისფუნქციას, რომელიც მუშაობის ნაცვლად, წესების დაცვაზეა ორიენტირებული.

ისტორიული მაგალითი: Citroën-ის მეთოდი

მეორე მსოფლიო ომის დროს, ავტომწარმოებელ Citroën-ის ვიცე-პრეზიდენტმა პიერ-ჟიულ ბულანჟემ იცოდა, თუ როგორ გამოეყენებინა ეს სისტემა გერმანელების წინააღმდეგ. მან მუშებს დაავალა, საზომი ღერძი 8 მილიმეტრით დაბლა დაეშვათ. გერმანელი მექანიკოსები, რომლებიც თავიანთ ხელსაწყოებს ენდობოდნენ, ძრავებს ზეთით აჭარბებდნენ, რაც მათ მალევე აზიანებდა. ეს იყო „კომპეტენტური“ მუშაობის ნიღაბქვეშ დამალული საბოტაჟი.

რატომ ვართ სტაგნაციაში?

1970-იანი წლებიდან მოყოლებული, პროდუქტიულობის ზრდამ საგრძნობლად შენელდა. ტექნოლოგიურმა რევოლუციამ ორგანიზაციები უფრო სწრაფი არ გახადა. პირიქით, ჩვენ შევქმენით სისტემები, სადაც ნებისმიერი ინიციატივა 17 ხელმოწერასა და კვირეულ განხილვას მოითხოვს. ჩვენი კორპორატიული კულტურა დღეს ზუსტად იმ სცენარს მიჰყვება, რომელიც 1944 წელს მტრის დასაზიანებლად დაიწერა.

საბოლოო ჯამში, ყველაზე დამაფიქრებელი კითხვა არის არა ის, თუ ვინ გვიშლის ხელს გარედან, არამედ ის, თუ როგორ ვაქციეთ ჩვენივე ორგანიზაციები საკუთარი პროდუქტიულობის მტრებად.