2026 წლის მსოფლიო ჩემპიონატის მოახლოებასთან ერთად, აშშ-ში მცხოვრები ემიგრანტული თემები მზარდ შფოთვას გამოხატავენ. საფეხბურთო ზეიმი, რომელიც მილიონობით ადამიანისთვის ისტორიული მოვლენაა, ბევრისთვის შესაძლოა უსაფრთხოების რისკად იქცეს.

საფრთხის მთავარი წყარო აშშ-ის საიმიგრაციო და საბაჟო კონტროლის სამსახური (ICE) და ქვეყანაში გამკაცრებული საიმიგრაციო პოლიტიკაა. ემიგრანტები, მათ შორის ჰაიტის დიასპორის წარმომადგენლები, რომლებიც მასობრივად არიან კონცენტრირებულნი მასაჩუსეტსში, შიშობენ, რომ სტადიონებზე ან მათ მიმდებარე ტერიტორიებზე ყოფნა დაკავებისა და შემდგომი დეპორტაციის საფრთხეს შეიცავს.

შიში სტადიონების მიღმა

ემილი, ჰაიტელი მძღოლი, რომელიც აშშ-ში ათწლეულებია ცხოვრობს, აღიარებს, რომ საკუთარი ქვეყნის ნაკრების თამაშის პირდაპირ ეთერში ნახვა დიდი ოცნებაა, თუმცა რისკს ვერ მიმართავს. „არ მინდა, ICE-მა დამაკავოს. ჩემმა ადვოკატმაც მირჩია, ფრენებისგან თავი შევიკავო, რომ აეროპორტში არ გამაჩერონ“, — ამბობს ის.

ეს განწყობა მხოლოდ ცალკეულ პირებს არ ეხებათ. 120-ზე მეტმა ამერიკულმა უფლებადამცველმა ორგანიზაციამ, მათ შორის „ამერიკის სამოქალაქო თავისუფლებათა კავშირმა“ (ACLU), აპრილში სპეციალური „სამოგზაურო გაფრთხილება“ გამოსცა. ისინი აფრთხილებენ გულშემატკივრებს, ჟურნალისტებსა და სპორტსმენებს, რომ მუნდიალის პერიოდში შესაძლოა ადგილი ჰქონდეს დისკრიმინაციულ მოპყრობას, რასობრივ პროფილს და დაკავებებს.

დაძაბულობა სტადიონებზე

ვითარება იმდენად მწვავეა, რომ ლოს-ანჯელესში, SoFi სტადიონის მომსახურე პერსონალის პროფკავშირმა (UNITE HERE Local 11) გაფიცვის მუქარით მიმართა ადმინისტრაციას. მათი მოთხოვნაა, მუნდიალის პერიოდში სტადიონზე ICE-ის აგენტების ყოფნა აიკრძალოს.

„ჩვენ არ გვინდა სამსახურში წასვლის გვეშინოდეს“, — აცხადებენ მომუშავეები. თავის მხრივ, აშშ-ის შიდა უსაფრთხოების დეპარტამენტი (DHS) ირწმუნება, რომ კანონიერი სტატუსის მქონე სტუმრებს სანერვიულო არაფერი აქვთ და საიმიგრაციო კონტროლი მხოლოდ არალეგალურად მყოფ პირებზეა მიმართული.

ფინანსური ბარიერები

უსაფრთხოების შიშის პარალელურად, მუნდიალი ბევრისთვის ფინანსურადაც მიუწვდომელი ხდება. ბილეთების ფასები რეკორდულად მაღალია. მაგალითად, აშშ-სა და პარაგვაის მატჩზე დასასწრები ბილეთები 1,000 დოლარიდან იწყება, რაც ჰაიტის ან სხვა განვითარებადი ქვეყნების დიასპორისთვის გადაულახავი ბარიერია.

FIFA-ს პრეზიდენტი ჯანი ინფანტინო მაღალ ფასებს ორგანიზაციის არაკომერციული სტატუსით და ტურნირის შემოსავალზე დამოკიდებულებით ამართლებს, თუმცა ეს არგუმენტი რიგით გულშემატკივრებს მცირე ნუგეშად რჩებათ.