სამხრეთ ლიბანის ქალაქებსა და სოფლებში, სადაც თვეების განმავლობაში ინტენსიური საჰაერო იერიშები და საარტილერიო ცეცხლი არ წყდებოდა, სიცოცხლის ნიშანწყალი ბრუნდება. აშშ-სა და ირანს შორის მიღწეული ცეცხლის შეწყვეტის შესახებ შეთანხმების შემდეგ, დევნილი ოჯახები საკუთარი სახლებისკენ მიემართებიან.

თუმცა, მათ ნანგრევები დახვდათ. თვეების განმავლობაში მიმდინარე კონფლიქტმა საცხოვრებელი სახლები, მაღაზიები და საზოგადოებრივი დანიშნულების შენობები მიწასთან გაასწორა. ბევრი უბანი დღეს ცნობისთვის უკვე გაუსაძლისია.

ადგილობრივები, რომლებიც დროებით სკოლებსა და ნათესავების ბინებს აფარებდნენ თავს, ახლა იმედგაცრუებულები უყურებენ ნანგრევებს. ზოგიერთი მათგანი სახლში მხოლოდ იმისთვის დაბრუნდა, რომ დარჩენილი დოკუმენტები, ტანსაცმელი ან პირველადი მოხმარების ნივთები გადაერჩინა. ბევრს სახურავი ჩამონგრეული, მანქანები კი დამწვარი დახვდა.

„აქ აღარაფერია, გარდა კედლებისა და ნანგრევებისა,“ — ამბობენ დაბრუნებული მაცხოვრებლები. ზოგიერთი მათგანი იძულებულია, ცხოვრება თავიდან დაიწყოს, რადგან სხვა ალტერნატივა არ გააჩნიათ. უსაფრთხოების გარანტიები ჯერ კიდევ მყიფეა, ხოლო საბაზისო სერვისები, როგორიცაა წყალი და ელექტროენერგია, კვლავ შეფერხებულია.

ლიბანის საზოგადოებრივი ჯანდაცვის სამინისტროს მონაცემებით, 2 მარტის შემდეგ ისრაელის თავდასხმებს 3 798 ადამიანის სიცოცხლე ემსხვერპლა. კონფლიქტმა ჯამში 1.2 მილიონი ადამიანი აიძულა, საკუთარი საცხოვრებელი მიეტოვებინა და დევნილად ქცეულიყო.

ამჟამად რეგიონში არსებული ზავი მყიფეა. მიუხედავად იმისა, რომ პირდაპირი საბრძოლო მოქმედებები შეჩერებულია, მოსახლეობის უმრავლესობისთვის ყოველდღიური ცხოვრება კვლავ გაურკვევლობითაა მოცული. დევნილთა დაბრუნების პროცესი ნელი და მძიმეა, რადგან ინფრასტრუქტურის აღდგენას წლები დასჭირდება.