მაროკოს საფეხბურთო ნაკრები დღეს მსოფლიო მასშტაბის საფრთხეს წარმოადგენს. ჯერ კიდევ 20 წლის წინ გუნდი აფრიკის ერთა თასის ჯგუფურ ეტაპებს ვერ ცდებოდა, თუმცა 2022 წლის ყატარის მუნდიალის ნახევარფინალმა და FIFA-ს რეიტინგის სათავეში მოქცევამ ეს რეალობა რადიკალურად შეცვალა.

სტრატეგია, რომელიც მუშაობს

მაროკოს წარმატება არ არის შემთხვევითი. სამეფო ფეხბურთის ფედერაციასთან დაახლოებული წყაროების ცნობით, წარმატების სამი საყრდენია: მართვის სწორი სისტემა, ფინანსური ინვესტიციები და მაღალკვალიფიციური კადრები. პროცესი 2008 წელს, მეფე მუჰამედ VI-ის მიერ დაანონსებული რეფორმებით დაიწყო.

მთავარი აქცენტი ინფრასტრუქტურაზე გაკეთდა. ქვეყნის მასშტაბით ათასობით მცირე ზომის სტადიონი აშენდა, რომლებიც მოსახლეობისთვის უფასო და ხელმისაწვდომია. გარდა ამისა, შეიქმნა „მუჰამედ VI-ის აკადემია“, რომელიც თავისი დონით საფრანგეთის ცნობილ „კლერფონტენს“ უტოლდება.

ახალი თაობა და ევროპული დიასპორა

მაროკომ მოახერხა FIFA-ს წესების ცვლილების ლობირება, რამაც ევროპაში დაბადებულ მაროკოელ ფეხბურთელებს ნაკრებში თამაშის უფლება მისცა. ამან გუნდს ისეთი ვარსკვლავები მოუტანა, როგორებიც არიან ჰაკიმ ზიეში და ბრაჰიმ დიასი.

სულ ახლახანს ნაკრებს შეუერთდა 18 წლის აიუბ ბუადი. მიუხედავად იმისა, რომ საფრანგეთის ნაკრები მას აქტიურად ეპატიჟებოდა, ახალგაზრდა ნახევარმცველმა არჩევანი მაროკოზე შეაჩერა. ეს ტენდენცია მიუთითებს იმაზე, რომ მაროკო აღარ არის მხოლოდ „მეორე არჩევანი“ ევროპაში მოთამაშე მაროკოული ფესვების მქონე ფეხბურთელებისთვის.

გამოწვევები მსოფლიო ჩემპიონატის წინ

მიუხედავად წარმატებებისა, მაროკოს ნაკრები გარკვეულ არასტაბილურობას განიცდის. 2025 წლის აფრიკის თასის ფინალში სენეგალთან მომხდარმა ინციდენტმა და საეჭვო პენალტმა გუნდში დიდი ვნებათაღელვა გამოიწვია. შედეგად, მთავარმა მწვრთნელმა ვალიდ რეგრაგიმ პოსტი დატოვა.

ახალი მწვრთნელი, მოჰამედ უაჰბი, გუნდს უფრო შემტევ სტილს სთავაზობს. თუმცა, საფეხბურთო ექსპერტები კითხვის ნიშნის ქვეშ აყენებენ, რამდენად მოერგება ეს სტილი მუნდიალის ნოკაუტ-სტადიებს, სადაც რეგრაგის პრაგმატული და დაცვითი ტაქტიკა უკიდურესად ეფექტური იყო.

მაროკოსთვის 2026 წლის მსოფლიო ჩემპიონატი მხოლოდ ერთი ეტაპია. ქვეყნის საბოლოო მიზანი 2030 წლის მუნდიალია, რომელსაც მაროკო ესპანეთთან და პორტუგალიასთან ერთად უმასპინძლებს.