ბეთლემის უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები სადღესასწაულო განწყობით ხვდებიან სწავლის დასრულებას, თუმცა მათ სიხარულს მალე რეალობის მძიმე განცდა ცვლის. ათასობით ახალგაზრდა პალესტინელი, რომელმაც აკადემიური გზა წარმატებით გაიარა, დღეს კოლაფსირებული ეკონომიკისა და დასაქმების არარსებობის წინაშე დგას.

უმუშევრობის კრიტიკული მაჩვენებლები

პალესტინის ეკონომიკური პოლიტიკის კვლევითი ინსტიტუტის (MAS) მონაცემებით, დასავლეთ სანაპიროზე დიპლომის მქონე ახალგაზრდების თითქმის 40% უმუშევარია. 2023 წლის ოქტომბრის შემდეგ უმუშევრობის დონე ორჯერ გაიზარდა და 2025 წლის ბოლოსთვის 27.5%-ს შეადგენდა.

ვითარება განსაკუთრებით გაამწვავა ისრაელის გადაწყვეტილებამ, გაეყინა სამუშაო ნებართვები 115 000 პალესტინელისთვის, რომლებიც მანამდე მეზობელ ქვეყანაში საქმდებოდნენ. ეს გადაწყვეტილება ადგილობრივი შრომის ბაზრისთვის დამატებითი დარტყმა აღმოჩნდა.

განათლება, როგორც გაუფასურებული ინვესტიცია

„რაც უფრო იზრდები, მით უფრო მეტად გაოგნებს რეალობა“, – ამბობს 21 წლის სტუდენტი სივარ აბუ ქამალი. სტუდენტები, რომლებიც წლების განმავლობაში ცდილობდნენ აკადემიური წარმატების მიღწევას, ახლა კითხვის ნიშნის ქვეშ აყენებენ განათლების ღირებულებას. ბევრი მათგანი იძულებულია თავისი პროფესიისგან სრულიად დაშორებულ სფეროებში, მათ შორის სუპერმარკეტებში ან კვების ობიექტებში დასაქმდეს.

უნივერსიტეტის აკადემიური კონსულტანტი ენას ელიასი აღნიშნავს, რომ სტუდენტები ფსიქოლოგიურად გამოფიტულები არიან. როდესაც ვაკანსია ჩნდება, ერთ ადგილზე ათობით კვალიფიციური კურსდამთავრებული კონკურენციას უწევს ერთმანეთს.

სახელმწიფო სექტორის კრიზისი

ადრე სტაბილურად მიჩნეული საჯარო სექტორი დღეს კრიზისშია. 2021 წლიდან პალესტინის ავტონომიას უჭირს ხელფასების გაცემა, რადგან ისრაელი აკავებს საგადასახადო შემოსავლების მნიშვნელოვან ნაწილს. მსოფლიო ბანკის ცნობით, 2025 წლის შუა პერიოდისთვის საჯარო მოხელეების დავალიანებამ მილიარდობით დოლარს მიაღწია, რის გამოც კურსდამთავრებულები სახელმწიფო სამსახურს აღარ ენდობიან.

„ტვინების გადინება“

ბეთლემის ყოფილი მერი მაჰერ კანავათი აცხადებს, რომ ქვეყანაში არსებული უპერსპექტივობა მასობრივ მიგრაციას იწვევს. მხოლოდ ბეთლემის რეგიონიდან გასული სამი წლის განმავლობაში 1000-ზე მეტი მაგისტრის ხარისხის მქონე სპეციალისტი წავიდა. „ყველა განათლებული კადრი მიდის. ქვეყანას ტოვებენ ადამიანები, რომლებსაც მისი აშენება შეეძლოთ“, – ამბობს ის.

მიუხედავად იმედგაცრუებისა, სტუდენტები კვლავ ცდილობენ ახალი უნარების შეძენას. ბევრი მათგანი სწავლას განაგრძობს სრულიად განსხვავებულ დარგებში, იმ იმედით, რომ ოდესმე შეძლებს საკუთარი თავის რეალიზებას, თუნდაც სამშობლოს გარეთ.