Clarity Act-ი, რომელიც აშშ-ის კრიპტოინდუსტრიისთვის მკაფიო წესების დაწესებას ისახავს მიზნად, ბაზრის მონაწილეების ნაწილმა „აღსრულებითი რეგულირების“ დასასრულად მიიღო. ბაიდენის ადმინისტრაციის პოლიტიკისგან განსხვავებით, ეს კანონპროექტი ინდუსტრიას უფრო სტრუქტურირებულ ჩარჩოს სთავაზობს.

ქაღალდზე ეს ნამდვილად წინგადადგმული ნაბიჯია. კანონი გვთავაზობს მკაფიო განმარტებებს და რეგულაციურ პერიმეტრს, რაც ინდუსტრიისთვის აუცილებელია. თუმცა, რეგულაციური სიცხადე ავტომატურად არ ნიშნავს მასობრივ მიღებას (adoption).

საგადასახადო ქაოსი

პრობლემა საგადასახადო ჩარჩოშია. მიუხედავად იმისა, რომ Form 1099-DA გამჭვირვალობასა და სტანდარტიზაციას ემსახურება, ის ხშირად კონტრპროდუქტიული ხდება. კრიპტოინვესტორები იღებენ ფორმებს, სადაც მითითებულია შემოსავალი, თუმცა არ არის გათვალისწინებული აქტივის შეძენის ფასი (cost basis).

შედეგად, ინვესტორებს უწევთ ათასობით ტრანზაქციის ხელით დამუშავება სხვადასხვა ბირჟებსა და საფულეებს შორის. სისტემა მოითხოვს ისეთ სიზუსტეს, რაც კრიპტოაქტივების ბუნებიდან გამომდინარე, პრაქტიკულად შეუძლებელია.

ოპერაციული ტვირთი და აუდიტი

კანონპროექტი ითხოვს აუდიტორულ კვალს, რაც მომხმარებელთა აქტივების გამიჯვნის თვალსაზრისით დადებითი მოვლენაა. ეს ზრდის ნდობას და ამცირებს სახსრების არამიზნობრივი ხარჯვის რისკს. თუმცა, ტექნიკური გამოწვევები უზარმაზარია.

  • კრიპტობაზარი ფუნქციონირებს 24/7 რეჟიმში.
  • ფირმებმა უნდა ააშენონ სისტემები, რომლებიც ბლოკჩეინის მონაცემებს მყისიერად ათანხმებენ.
  • მცირე და საშუალო ზომის ბიზნესისთვის შესაბამისობის ხარჯი (compliance burden) ხშირად აღემატება ეკონომიკურ სარგებელს.

რა არის გამოსავალი?

აშშ-ის მთავრობა ერთდროულად ცდილობს ინოვაციების მხარდაჭერას და საგადასახადო რეჟიმის დაწესებას, რომელიც დეცენტრალიზებულ ქსელებს ტრადიციული საბროკერო ანგარიშებივით უყურებს. ეს ორი პოზიცია ერთმანეთთან შეუთავსებელია.

სხვა ქვეყნები, მაგალითად, OECD-ის CARF-ის ფარგლებში, ცდილობენ მონაცემთა სტანდარტიზებას ისე, რომ შუამავლებს არ მოსთხოვონ ისეთი ისტორიის აღდგენა, რაც მათ არ გააჩნიათ. აშშ-მაც უნდა აღიაროს, რომ ბირჟის ანგარიშგება არ უნდა იყოს საბოლოო ლეჯერი, არამედ მხოლოდ საეჭვო აქტივობის იდენტიფიცირების ინსტრუმენტი.

თუ აშშ არ მოახდენს საგადასახადო რეფორმას, კრიპტოინდუსტრიის მასობრივი მიღება შეფერხდება. მსხვილი ინვესტორები დარჩებიან, თუმცა საშუალო ფენა, სირთულეების გამო, ბაზარს გვერდს აუვლის. შედეგად, აშშ-ს არ დასჭირდება კრიპტოვალუტის აკრძალვა — ის უბრალოდ „დაიბეგრება“ ისე, რომ მისი გამოყენება წამგებიანი გახდება.