ფატმა ალ-განიმი, სპორტსმენი და რეჟისორი კატარიდან, ახალ გზას იკვალავს ქალებისთვის არაბულ სამყაროში. 2010 წელს მან კატარის ქალთა საფეხბურთო ნაკრები პირველად გაიყვანა მოედანზე, როგორც გუნდის კაპიტანმა. დღეს კი ის ნიუ-იორკში, ტრიბეკას კინოფესტივალზე, საკუთარი სარეჟისორო დებიუტით - „ოცნებების თეატრით“ - არის წარდგენილი.

პირადი ტრავმა როგორც შთაგონება

ალ-განიმის მოკლემეტრაჟიანი ფილმი მხოლოდ სპორტზე არ მოგვითხრობს. ეს არის თხრობა შიდა ბრძოლებზე, რომელიც კატარელმა სპორტსმენმა საკუთარ თავზე გამოსცადა. რეჟისორი აღიარებს, რომ ფილმის შექმნის პროცესი მისთვის გარკვეული სახის თერაპია იყო.

„მე ვეღარ შევძელი ამ ტრავმასთან გამკლავების თავიდან არიდება,“ - აცხადებს ალ-განიმი ფესტივალზე გამოსვლისას.

ფილმის მთავარი სათქმელი არაბულ საზოგადოებაში არსებული სტერეოტიპების მსხვრევაა. ალ-განიმი აჩვენებს, თუ რა სირთულეებთან უწევთ გამკლავება ქალებს, რომლებიც სპორტულ კარიერას ირჩევენ.

ახალი როლი კინოინდუსტრიაში

საფეხბურთო მოედნიდან კინოეკრანებამდე გადასვლა ალ-განიმისთვის ბუნებრივი პროცესი აღმოჩნდა. როგორც თავად აღნიშნავს, ორივე სფერო მოითხოვს დისციპლინას, გამძლეობას და სურვილს, დაარღვიო დამკვიდრებული ნორმები. მისი ნამუშევარი „ოცნებების თეატრი“ არის მცდელობა, ხმა მიაწვდინოს იმ ქალებს, რომლებიც საკუთარი ოცნებების რეალიზებას ცდილობენ.

ტრიბეკას კინოფესტივალზე ნაჩვენები ფილმი უკვე იქცა დისკუსიის საგნად. კრიტიკოსები აღნიშნავენ, რომ ალ-განიმის მიდგომა არის გულწრფელი და პირდაპირი. ის არ ერიდება მტკივნეულ საკითხებზე საუბარს, რაც მის ფილმს განსაკუთრებულ სიმძაფრეს სძენს.

მნიშვნელობა არაბული სამყაროსთვის

ფატმა ალ-განიმის მიერ გადადგმული ნაბიჯი მნიშვნელოვანია რეგიონისთვის. ის წარმოადგენს ქალთა ახალ თაობას, რომელიც არ ელოდება ნებართვას, არამედ თავად ქმნის შესაძლებლობებს. მისი ისტორია არის მაგალითი იმისა, თუ როგორ შეიძლება სპორტული გამოცდილება იქცეს ხელოვნებად, რომელიც სოციალურ ცვლილებებს უწყობს ხელს.

„ოცნებების თეატრი“ არის შეხსენება, რომ სპორტი და კულტურა მჭიდრო კავშირშია. ალ-განიმი აგრძელებს საზღვრების გადაწევას და ამტკიცებს, რომ არ არსებობს დაბრკოლება, რომლის გადალახვაც შეუძლებელია.