1997 წლის მარტში, სან-დიეგოს ერთ-ერთ უბანში, 39 ადამიანი გარდაცვლილი იპოვეს. ეს იყო Heaven’s Gate-ის კულტის წევრები, რომლებმაც ჰეილ-ბოპის კომეტის მოახლოებასთან ერთად, მასობრივი თვითმკვლელობა დაგეგმეს. ეს მოვლენა დაუვიწყარ კვალს დაამჩნევს რეჟისორ მაიკლ გალაჰერს, რომელიც იმ დროს მხოლოდ რვა წლის იყო და ამ ტრაგედიის ეპიცენტრთან ახლოს ცხოვრობდა.

კინო, როგორც მეხსიერება

წლების შემდეგ, გალაჰერმა გადაწყვიტა, ამ თემას კინოს საშუალებით დაბრუნებოდა. ფილმში „ლიდერი“ (The Leader) მთავარ როლს ტიმ ბლეიკ ნელსონი ასრულებს. შემოქმედებითი ჯგუფი ცდილობს, პასუხი გასცეს კითხვას: რატომ ხდებიან ადამიანები რადიკალური ჯგუფების მსხვერპლნი და რატომ არის ეს ამბავი დღესაც საგანგაშოდ აქტუალური?

საშიში გარემოცვა

ტიმ ბლეიკ ნელსონი, რომელიც კულტის ლიდერის რთულ ფსიქოლოგიურ პორტრეტს ქმნის, აღნიშნავს, რომ კულტების წარმატება ხშირად არა მხოლოდ ლიდერის ქარიზმაზე, არამედ მიმდევართა აბსოლუტურ დარწმუნებულობაზეა დამოკიდებული. „როცა ჯგუფში გარდაუვალი რწმენის გარდა არაფერი რჩება, საფრთხე გარდაუვალი ხდება“, — ამბობს მსახიობი.

ფილმი არ ცდილობს მხოლოდ ისტორიული ქრონიკის აღდგენას. ის უფრო მეტად ფოკუსირებულია იმ მექანიზმებზე, რომლებიც ადამიანს კრიტიკულ აზროვნებას აკარგვინებს. რეჟისორი და მსახიობი ხაზს უსვამენ, რომ თანამედროვე ტექნოლოგიური ეპოქა, სადაც ინფორმაციული ბუშტები და სოციალური ქსელები დომინირებს, კულტური აზროვნების გავრცელებას კიდევ უფრო უწყობს ხელს.

რატომ არის ეს მნიშვნელოვანი?

ისტორია, რომელიც სან-დიეგოს სახლებში დაიწყო, დღეს გლობალურ პრობლემად იქცა. გალაჰერის ნაშრომი გვაფრთხილებს, რომ კულტური იდეოლოგიები არ ქრებიან, ისინი მხოლოდ ფორმას იცვლიან. Heaven’s Gate-ის მაგალითი კი რჩება მძიმე შეხსენებად იმისა, თუ რა შედეგი მოაქვს აბსოლუტურ დოგმატიზმს.