ბრიტანელი მომღერალი და კომპოზიტორი ლიზ ლოურენსი მუსიკალურ ინდუსტრიაში საკუთარი ენერგიული ინდი-პოპითაა ცნობილი. თუმცა, მისი მეხუთე სტუდიური ალბომი Vespers რადიკალურად განსხვავდება წინა ნამუშევრებისგან. ეს არის პირადი ტრაგედიის ანარეკლი, რომელიც 2024 წელს მისი უფროსი დის, ჯესის მოულოდნელ გარდაცვალებას მოჰყვა.

გლოვა, როგორც მუსიკალური ინსპირაცია

ტრაგედიის შემდეგ ლიზისთვის მუსიკის მოსმენაც კი შეუძლებელი გახდა. როდესაც მან ინტერნეტში გლოვის თემატიკაზე შექმნილი საუკეთესო ალბომების ძიება დაიწყო, აღმოაჩინა, რომ არსებული სია ძირითადად მამაკაცი მუსიკოსების მიერ შესრულებულ ხმაურიან და აგრესიულ როკ-კომპოზიციებს მოიცავდა. ლოურენსმა გადაწყვიტა, შეექმნა რაღაც განსხვავებული — ალბომი, რომელიც სევდას პირდაპირ, ყოველგვარი გაზვიადების გარეშე გადმოსცემდა.

„ხალხი ამბობს, რომ სიტყვები არ არსებობს, მაგრამ სინამდვილეში ათასობით სიტყვაა. შესაძლოა, უბრალოდ ძალიან ბევრია“, — ამბობს მუსიკოსი.

ალბომი, რომელიც წესებს არღვევს

Vespers არის მინიმალისტური, ფოლკ-ელემენტებით გაჯერებული ნამუშევარი, სადაც სიმებიანი ინსტრუმენტების დელიკატური ჟღერადობა დომინირებს. ალბომი დაიწერა სამ კვირაში, დის გარდაცვალებიდან ექვსი თვის შემდეგ. თითოეული სიმღერა ასახავს ცხოვრების იმ მტკივნეულ მომენტებს, როგორიცაა დისშვილის პირველი დაბადების დღე დედის გარეშე, ან ის უცნაური შეგრძნება, როცა ტელეფონით ჯერ კიდევ გსურს გარდაცვლილთან დაკავშირება.

ლოურენსისთვის ალბომის შექმნა კონტროლის დაბრუნების მცდელობა იყო. მან საავადმყოფოში ყოფნისას ჩანიშნული დეტალები, რომლებიც თავდაპირველად უბრალო ჩანაწერები იყო, მოგვიანებით მუსიკალურ ფორმაში მოაქცია. როგორც თავად აღნიშნავს, ეს ალბომი არ არის კომერციული პროექტი, არამედ სივრცე იმ ემოციებისთვის, რომელთა გაყიდვაც რთულია.

ცხოვრება გარდაცვალების შემდეგ

ლიზ ლოურენსი დღეს აღიარებს, რომ მისი პრიორიტეტები რადიკალურად შეიცვალა. მუსიკალური კარიერა მეორე პლანზე გადავიდა, რადგან დის გარდაცვალებამ მას ცხოვრებისეული ღირებულებების გადაფასება აიძულა. ის ცდილობს, ემოციური კავშირი დაამყაროს მსმენელთან, რომელმაც ასევე გამოსცადა მსგავსი ტკივილი.

ალბომი Vespers 5 ივნისს გამოდის. ეს არის მუსიკოსის გულწრფელი მცდელობა, დაამტკიცოს, რომ გლოვა არ არის წრფივი პროცესი — ის უფრო მოქცევას ჰგავს, რომელიც მოდის და მიდის.