ბრიტანული ხელოვნების სამყარომ ახალი გამოწვევა მიიღო. ნორფოლკის Bure Valley-ს სიღრმეში მდებარე მე-18 საუკუნის უოლტერტონის სასახლე, რომელიც ტრადიციულად არისტოკრატული ფუფუნების სიმბოლოა, ამჯერად ფილა ბარლოუს რადიკალური ინსტალაციების მასპინძელია.

გამოფენა, სახელწოდებით „Disruptor“, მაყურებელს შესასვლელიდანვე ხვდება. წითელი პლაივუდის სკამების ქაოსური კონსტრუქცია, სახელწოდებით „Stacked Chairs“, პირდაპირი მინიშნებაა ძველის დანგრევასა და ახლის მშენებლობაზე. ეს არის ბარლოუს ხელწერისთვის დამახასიათებელი პანკ-ირივნენცია, რომელიც ელიტარულ გარემოში შეჭრას არ ერიდება.

მასალების ომი ისტორიასთან

ბარლოუს მიდგომა მასალებისადმი კონტრასტულია. სასახლის ბაროკოულ და ნეოკლასიკურ ინტერიერში, სადაც ბელგიური გობელენები და ოჯახური პორტრეტები დომინირებს, ხელოვანი ათავსებს ცემენტის, პოლიურეთანის ქაფის, ლატექსისა და მუყაოსგან შექმნილ უცნაურ ფორმებს. ერთ-ერთი ადრეული ნამუშევარი, „Loaf“, რომელიც შავი მინითა და ლატექსითაა დაფარული, პურის ფორმას იმეორებს და აჩვენებს, თუ როგორ შეუძლია ხელოვანს ყოფითი საგნების სრული ტრანსფორმაცია.

ბარლოუ თავის ნამუშევრებს „დროებითობის მონუმენტებს“ უწოდებდა. ეს კონცეფცია განსაკუთრებით მძაფრად ჟღერს ადგილას, რომლის არქიტექტურა საუკუნოვანი მემკვიდრეობის შენარჩუნებაზეა გათვლილი.

ახალი ხედვა მემკვიდრეობაზე

სასახლის მხატვრულმა ხელმძღვანელმა საიმონ ოლდფილდმა რისკიანი ნაბიჯი გადადგა. პორტრეტების გალერეიდან ისტორიული ტილოები საცავებში გადაიტანეს, რათა კედლები ბარლოუს 1970-იანი წლების ჩანახატებს დაეთმო. კედლებიდან ჩამოხსნილმა შპალერმა გამოაჩინა მე-18 საუკუნის მშენებლების მიერ დატოვებული ჩანაწერები და ნიშნულები, რაც ხელოვანსა და წარსულის მშენებლებს შორის უხილავ დიალოგს ქმნის.

გამოფენის ფარგლებში ასევე წარმოდგენილია დეიზი პარისის ნამუშევრები, რომლებიც უოლტერტონის სასახლის ზამთრის განწყობას და ფერებს ეხმიანება. ექსპოზიცია სრულდება ბარლოუს ერთ-ერთი ბოლო ნამუშევრით, „PRANK: jinx“, რომელიც ჟანგიანი მაგიდებისგან აწყობილი არასტაბილური სტრუქტურაა. ეს ნამუშევარი საბოლოო წერტილს სვამს გამოფენის მთავარ სათქმელში: ყველაფერი მყიფეა და არაფერი მიდის ისე, როგორც დაგეგმილია.