ამერიკის შეერთებული შტატების სოციალური უზრუნველყოფის ფონდი, რომელიც მილიონობით პენსიონერისთვის სასიცოცხლოდ მნიშვნელოვანია, სულ უფრო მცირე დროის წინაშეა. უახლესი მონაცემებით, ფონდის რესურსი 2032 წლისთვის, ანუ ექვს წელზე ნაკლებ დროში, სრულად ამოიწურება. ამის შემდეგ, კანონმდებლობის ცვლილების გარეშე, სარგებლის მხოლოდ 78%-ის გაცემა გახდება შესაძლებელი.

სენატორმა ელიზაბეტ უორენმა პრეზიდენტ დონალდ ტრამპს ოფიციალური წერილით მიმართა. იგი მოითხოვს, თეთრმა სახლმა საჯაროდ დააფიქსიროს პოზიცია: განიხილება თუ არა საპენსიო ასაკის ზრდა სისტემის კრიზისიდან გამოსაყვანად.

უორენის თქმით, რესპუბლიკელების ნაწილი საპენსიო ასაკის მატებას ან სარგებლის შეზღუდვას პრობლემის „გადაწყვეტად“ მიიჩნევს. თუმცა, ექსპერტები ერთხმად აცხადებენ, რომ საპენსიო ასაკის ზრდა ფაქტობრივად პენსიების შემცირების ტოლფასია. თუ ასაკობრივი ზღვარი აიწევს, მოქალაქეებს სრული პენსიის მისაღებად მუშაობის გაგრძელება უფრო დიდხანს მოუწევთ.

რა გავლენა ექნება ცვლილებას?

ამჟამად, 1960 წლის შემდეგ დაბადებული მოქალაქეებისთვის სრული საპენსიო ასაკი 67 წელია. უორენის გათვლებით, ასაკის ორი წლით გაზრდა საშუალო სტატისტიკურ პენსიონერს თვეში 345-დან 741 დოლარამდე დააკლებს. ეს კი, პირველ რიგში, დაბალი შემოსავლის მქონე მოქალაქეებს დაარტყამს, რომელთათვისაც ეს დახმარება შემოსავლის მთავარი წყაროა.

სპეციალისტების ნაწილი მიიჩნევს, რომ ასაკის ზრდა არ არის სწრაფი ან ეფექტური გამოსავალი. „ეს არის გრძელვადიანი პრობლემის გადაწყვეტა, რომელიც მოკლევადიან პერსპექტივაში არაფერს ცვლის“, - აცხადებს ჯოელ ესკოვიცი, AARP-ის პოლიტიკის ინსტიტუტის დირექტორი. გარდა ამისა, არსებობს უთანასწორობის ფაქტორიც: სიცოცხლის ხანგრძლივობა პირდაპირ კავშირშია შემოსავალთან და განათლებასთან, რაც ნიშნავს, რომ ცვლილება შეძლებულ ფენებს ნაკლებად შეეხება.

ამავდროულად, დემოკრატების ნაწილი, მათ შორის ელიზაბეტ უორენი და ბერნი სანდერსი, ალტერნატიულ გზას სთავაზობენ. მათი საკანონმდებლო ინიციატივა „სოციალური უზრუნველყოფის გაფართოების შესახებ“ ითვალისწინებს გადასახადების ზრდას 250,000 დოლარზე მეტი შემოსავლის მქონე პირებისთვის, რაც, მათი თქმით, ფონდს 75 წლით გაამყარებს.