მსოფლიოს უმდიდრესი ოჯახების საინვესტიციო მკლავები, ე.წ. „საოჯახო ოფისები“ (family offices), ბოლო წლების ყველაზე მასშტაბურ ცვლილებებს გეგმავენ. UBS-ის უახლესი გლობალური ანგარიშის მიხედვით, ინვესტორების 60% მომდევნო 12 თვის განმავლობაში საკუთარი აქტივების სტრატეგიულ გადანაწილებას აპირებს, რაც გასული ხუთი წლის საშუალო მაჩვენებელს ორჯერ აღემატება.

ცვლილებების მთავარი მიმართულება აშშ-ის ბაზრისთვის ზურგის შექცევაა. ჩრდილოეთ ამერიკა ერთადერთი რეგიონია, სადაც მსხვილი ინვესტორები თავიანთი წილის შემცირებას გეგმავენ. ამის საპირისპიროდ, ისინი კაპიტალს ლათინური ამერიკისა და აფრიკის განვითარებად ბაზრებში მიმართავენ.

რატომ ტოვებენ ინვესტორები აშშ-ს?

ინვესტორების განწყობის ცვლილებას რამდენიმე ფუნდამენტური მიზეზი აქვს. ექსპერტები საუბრობენ ამერიკული საფონდო ბაზრის მაღალ კონცენტრაციაზე, ხელოვნური ინტელექტის სექტორში შესაძლო „ბუშტის“ არსებობაზე, სავაჭრო ტარიფებზე, დოლარის გაუფასურების რისკსა და მზარდ სახელმწიფო ვალზე.

UBS-ის წარმომადგენლის, ჯონ მეტიუსის თქმით, თუ შარშან ინვესტორები ძირითადად სავაჭრო ტარიფების გამო ნერვიულობდნენ, დღეს პრიორიტეტები შეიცვალა. ახლა ყურადღების ცენტრში გეოპოლიტიკური დაძაბულობა, გლობალური ვალის კრიზისი და საპროცენტო განაკვეთების გრძელვადიანი გავლენაა.

„იურისდიქციული დივერსიფიკაცია“

ახალი ტენდენცია, რომელსაც ბაზარზე „იურისდიქციულ დივერსიფიკაციას“ უწოდებენ, რისკების მრავალ ქვეყანაზე გადანაწილებას გულისხმობს. კვლევის თანახმად, გამოკითხულთა ორი მესამედი თავის აქტივებს უკვე მინიმუმ სამ სხვადასხვა იურისდიქციაში ინახავს.

ამ პროცესის პარალელურად მიმდინარეობს „დე-დოლარიზაციის“ ტენდენციაც. ინვესტორების მეოთხედზე მეტი დოლარში დენომინირებული აქტივების შემცირებას გეგმავს. მათი უმრავლესობა მიიჩნევს, რომ აშშ დოლარის, როგორც მთავარი სარეზერვო ვალუტისადმი ნდობა კლებას განიცდის. დივერსიფიკაციისთვის სასურველ ვალუტებად კი შვეიცარიული ფრანკი და ევრო სახელდება.

განსხვავებული მიდგომები

კვლევაში მკვეთრი განსხვავება გამოიკვეთა ამერიკულ და საერთაშორისო საოჯახო ოფისებს შორის. აშშ-ში დაფუძნებული ინვესტორები კვლავ აგრძელებენ შიდა ბაზარზე აქცენტის გაკეთებას და მათი აქტივების 88% სწორედ ამერიკულ ბაზარზეა კონცენტრირებული.

ამის საპირისპიროდ, დანარჩენი მსოფლიოს ინვესტორები აქტიურად ეძებენ ალტერნატივებს. მაგალითად, ჩინური საოჯახო ოფისები თავიანთი კაპიტალის ნახევარს უკვე დასავლეთ ევროპაში აბანდებენ. საბოლოო ჯამში, გლობალური ელიტა ემზადება არა მხოლოდ მოკლევადიანი რყევებისთვის, არამედ გაჭიანურებული, ურთიერთდაკავშირებული რისკების პერიოდისთვის.