აფხაზი საზოგადო მოღვაწე ახრა ბჟანია ქართულ-აფხაზური ურთიერთობების პერსპექტივებს აფასებს. მიუხედავად იმისა, რომ ის აკრიტიკებს ქართულ მხარეს აფხაზური იდენტობის აღიარების სურვილის არქონის გამო, მიიჩნევს, რომ მხარეებს შორის გაგების მიღწევა შესაძლებელია, თუკი ამის ნება ორივე მხარეს ექნება.

2 ფოტო — დააჭირე გასადიდებლად

ბჟანიას თქმით, ქართული ონლაინ მედია ხშირად ავრცელებს ნარატივს აფხაზეთში არსებული „ფსევდოდემოკრატიის“ და მისი რუსეთზე ტოტალური პოლიტიკური დამოკიდებულების შესახებ. თუმცა, ის იხსენებს 2024 წლის მაგალითს, როდესაც აფხაზეთმა რუსეთთან საინვესტიციო შეთანხმების რატიფიცირებაზე უარი თქვა, რადგან დოკუმენტი დისკრიმინაციულად მიიჩნიეს.

„ჩვენ გვსურს მეტი თავისუფლება და ქვეყნის უფრო ეფექტურად მართვა. ამ მხრივ, ბევრი რამაა ისეთი, რისი სწავლაც საქართველოსგან გვინდა. თუმცა, საქართველო ნაკლებად არის იმ პოზიციაში, რომ დამოკიდებულების გამო გაგვაკრიტიკოს“, — აცხადებს ბჟანია. მისი თქმით, საერთაშორისო სანქციები, რომლებიც საქართველოს მმართველი პარტიის ლიდერებს დაუწესდათ, ქვეყანაში დემოკრატიული ინსტიტუტების შესუსტების აღქმას კიდევ უფრო ამყარებს.

ბჟანია აღნიშნავს, რომ დემოკრატიული ღირებულებები პრაქტიკით უნდა დასტურდებოდეს და არა მხოლოდ დეკლარაციებით. ის ხაზს უსვამს, რომ მთავრობა არ უნდა იყენებდეს პოლიტიკურ ოპონენტებს პატიმრობაში და არ უნდა აყალბებდეს არჩევნებს. „მე არავის ვგმობ, მესმის, რომ საქართველოს მთავრობას ეკონომიკის შესანარჩუნებლად გარკვეული პოლიტიკა სჭირდება, მაგრამ თუ ასეა, მაშინ ჩვენი დამოკიდებულების გამო არ უნდა გვაკრიტიკებდნენ“, — ამბობს ის.

აფხაზი საზოგადო მოღვაწე განსაკუთრებულ უკმაყოფილებას გამოხატავს იმ „ქედმაღლობის“ გამო, რომლითაც ზოგიერთი ქართველი აქტივისტი აფხაზი ხალხის თვითიდენტიფიკაციას კითხვის ნიშნის ქვეშ აყენებს. მისი თქმით, მსგავსი რიტორიკა ხელს უშლის საერთო სახელმწიფოს იდეის განხილვას, რადგან აფხაზებს საბჭოთა პერიოდის გამოცდილება აქვთ და მის დაბრუნებას არ აპირებენ.

ბჟანიას აზრით, აფხაზეთის პრეზიდენტმა ოფიციალური ბარიერების მიუხედავად, პირდაპირ უნდა მიმართოს ქართველ ხალხს და მოუწოდოს მათ, წარსულზე ფოკუსირების ნაცვლად, მომავალზე იფიქრონ. ის ხაზს უსვამს, რომ ომმა ორივე მხარეს მძიმე დანაკარგი მოუტანა.

„საერთაშორისო ლოჯისტიკა, ენერგეტიკა, აგრობიზნესი და ტურიზმი — ეს მხოლოდ მცირე ნაწილია იმ სფეროებისა, რომლებსაც ჩვენი განსხვავებების გადაჭრის შემთხვევაში შეუძლია მძლავრი ბიძგი მიიღოს. რას ავირჩევთ: მტრობას, რომელსაც ჩვენს შვილებს ვუტოვებთ, თუ კეთილმეზობლურ ურთიერთობებს მთელი კავკასიის სასიკეთოდ?“, — ასკვნის ბჟანია.