საქართველოს პარლამენტის ყოფილი წევრი დავით ლორთქიფანიძე 2011 წლის 26 მაისის ღამეს განვითარებულ მოვლენებს „რეჟიმის ანატომიაში“ იხსენებს. მისი განცხადებით, იმ ღამეს რესპუბლიკურ საავადმყოფოში უმძიმესი სურათი დახვდა, სადაც „ნაციონალური მოძრაობის“ მმართველობის პერიოდის არაადამიანური მოპყრობის ლეგალიზება ხდებოდა.

დასახიჩრებული ადამიანები და ცივი იატაკი

ლორთქიფანიძე ყვება, რომ სასწრაფო დახმარების მანქანებს საავადმყოფოში სისხლში ამოსვრილი, გონებადაკარგული და დასახიჩრებული მოქალაქეები მოჰყავდათ. მისი თქმით, კლინიკაში ადგილის უქონლობის გამო, დაშავებულებს პირდაპირ ცივ იატაკზე აწვენდნენ, სანამ ექიმები მათთან მივიდოდნენ.

„ასზე მეტი ადამიანი ჩვენი ბეჭით შევიტანეთ კლინიკაში. რესპუბლიკურ საავადმყოფოში სულ სისხლი იყო. მე პროტესტი გამოვთქვი და ვითხოვე, რომ თუნდაც ადიელები დაეფინათ, რათა ადამიანებს იატაკზე არ ეწვალათ, თუმცა პირობები კატასტროფული იყო“, — იხსენებს ლორთქიფანიძე.

პოლიტიკური რეპრესიები და შანტაჟი

ყოფილი დეპუტატი აღნიშნავს, რომ საავადმყოფოში მხოლოდ იმ პირებს გადაიყვანდნენ, ვისაც სიცოცხლის ნიშან-წყალი ჰქონდა დარჩენილი, რათა მათი გარდაცვალება არ მომხდარიყო. მან ასევე გაიხსენა სულიკო ასათიანის მკვლელობა და ამ ფაქტის შემდეგ ოჯახზე განხორციელებული მუდმივი მუქარები.

ლორთქიფანიძის თქმით, იმ პერიოდში ხელისუფლების მიერ გატარებული ქმედებები მიზნად ისახავდა საზოგადოების დაშინებას, რათა მოქალაქეებს ქუჩაში გამოსვლისა და პროტესტის გამოხატვის შიში გასჩენოდათ. ის ხაზს უსვამს, რომ 2011 წლის მაისის მოვლენები რეჟიმის სადიზმის ერთ-ერთი გამოვლინება იყო.

„ეს იყო არაადამიანური მოპყრობა, რომელსაც ლეგალიზებას უკეთებდნენ. მადლობა უფალს, რომ 2012 წელს მათი მმართველობა დასრულდა“, — აცხადებს დავით ლორთქიფანიძე.

საბოლოოდ, ლორთქიფანიძემ აღნიშნა, რომ იმ ღამეს არაერთი ადამიანი დაშავდა და გარდაიცვალა, რაც საქართველოს უახლესი ისტორიის ერთ-ერთ ყველაზე მძიმე ფურცლად რჩება.