2025 წლის დეკემბერში „მეგობარი აქტი“ (MEGOBARI Act), რომელიც საქართველოს დემოკრატიულ გზაზე დაბრუნების სანაცვლოდ უვიზო მიმოსვლასა და თავდაცვით მხარდაჭერას გვპირდებოდა, სენატში საბოლოოდ დაიბლოკა. კანონპროექტი, რომელიც კონგრესის ქვედა პალატამ 349 ხმით დაამტკიცა, ზედა პალატაში ორჯერ შეფერხდა.

ვინ დგას აქტის ჩაგდების უკან?

ამერიკული გამოცემა The Hill-ის თანახმად, კანონპროექტის დაბლოკვა სენატორ ჯონ ტუნის სახელით მოხდა, თუმცა პროცესს ყოფილი სენატორი მარკვეინ მალინი ლობირებდა. მალინი, რომელიც 2026 წელს დონალდ ტრამპის ადმინისტრაციაში ეროვნული უსაფრთხოების მინისტრად დაინიშნა, წლების განმავლობაში სტივ ნიკანდროსის ინტერესების გამტარებლად ითვლება.

ნიკანდროსი ტეხასელი ნავთობმაგნატია, რომლის ბიზნესსაქმიანობაც საქართველოში „ფრონტერას“ სახელით იყო ცნობილი. 2019-2020 წლებში ნიკანდროსმა მალინის საარჩევნო კამპანიისთვის ათასობით დოლარი გაიღო. ამავე პერიოდში მალინი კონგრესში აქტიურად ლობირებდა საქართველოს ხელისუფლების სანქცირებას, თუ ქვეყანა „ფრონტერას“ ხელს შეუშლიდა.

სტრატეგიული ცვლილება: „ფრონტერა“ და ხელისუფლება

ვითარება რადიკალურად შეიცვალა 2025 წელს. მას შემდეგ, რაც „მეგობარი აქტის“ სახით ხელისუფლებას ფინანსური სანქციები დაემუქრა, „ფრონტერა“ და „ქართული ოცნება“ პრაქტიკულად მოკავშირეებად იქცნენ. ნიკანდროსმა სენატორებს მიმართა და მოითხოვა აქტის დაბლოკვა, არგუმენტად კი მისი ახალი კომპანიის, TXN Energy-ის სამომავლო ინვესტიციები მოიყვანა.

თუმცა, London.report-ის მონაცემებით, ნიკანდროსს არ წარმოუდგენია დოკუმენტაცია, რომელიც 100-მილიონიან ინვესტიციას დაადასტურებდა. უფრო მეტიც, TXN Energy-ის მისამართი და ვებგვერდი „ფრონტერას“ იდენტურია, რაც გამოცემების შეფასებით, მხოლოდ რებრენდინგს წარმოადგენს.

დასასრული არბიტრაჟის შემდეგ

„ფრონტერას“ საქართველოდან გასვლა საერთაშორისო არბიტრაჟში წაგების შემდეგ გარდაუვალი ჩანდა. ნავთობმაგნატმა საკუთარი გავლენიანი კავშირები ვაშინგტონში სწორედ ამ კრახის თავიდან ასარიდებლად გამოიყენა. შედეგად, საქართველოს ხელისუფლებამ არა მხოლოდ სანქციები აიცილა თავიდან, არამედ კომპანიის 15-მილიონიანი დავალიანებაც ჩამოწერა.