თბილისში, ფილარმონიიდან პარლამენტის შენობამდე, მორიგი საპროტესტო მსვლელობა მიმდინარეობს. აქციის მონაწილეები, რომლებიც უკვე თვეებია უწყვეტ წინააღმდეგობას აგრძელებენ, მთავარი სლოგანით — „ერთად ძალადობის და დაუსჯელობის წინააღმდეგ!“ — ქუჩაში გამოვიდნენ.

დღევანდელი გამოსვლის უშუალო მიზეზი ორი დღის წინ გორში მომხდარი ინციდენტია, სადაც პოლიციელებმა მოქალაქეზე იძალადეს. აქციის მონაწილეები მიიჩნევენ, რომ ეს შემთხვევა არ არის გამონაკლისი, არამედ სისტემური პრობლემის ნაწილია.

სისტემური დაუსჯელობის პრობლემა

აქციის მონაწილეთა განცხადებით, საქართველოში პოლიციური ძალადობა სისტემურ ხასიათს ატარებს. მათი თქმით, სახელმწიფო, რომელსაც მოქალაქეების უსაფრთხოება უნდა ეცვა, ხშირად თავად ხდება ძალადობისა და დაშინების ინსტრუმენტი.

„სახელმწიფო უნდა იცავდეს ადამიანს და არა ჩაგრავდეს მას. წლების განმავლობაში, მოქალაქეები ხედავენ, როგორ იქცა სისტემა ადამიანების დაცვის ნაცვლად, ძალადობის, დაშინებისა და ანგარიშსწორების ინსტრუმენტად“, — აცხადებენ პროტესტის მონაწილეები.

მათი პოზიცია ცალსახაა: პოლიციის მიერ ჩადენილი დანაშაულები სათანადო რეაგირების გარეშე რჩება, რაც თავის მხრივ ახალისებს ძალადობის ფაქტებს ქვეყანაში.

პროტესტის ისტორიული კონტექსტი

შაბათის მარშების ტრადიცია საქართველოში 2024 წლის ნოემბერში დაიწყო. პროტესტის ტალღა მას შემდეგ გაძლიერდა, რაც „ქართულმა ოცნებამ“ გააუქმა ევროკავშირში გაწევრიანების მოლაპარაკებების დაწყების დღის წესრიგი 2028 წლის ბოლომდე.

თავდაპირველად, მსვლელობები BBC-ის საგამოძიებო ფილმს უკავშირდებოდა, სადაც საუბარი იყო დემონსტრანტების წინააღმდეგ ქიმიური იარაღის შესაძლო გამოყენებაზე. აქციის მონაწილეები დამოუკიდებელ საერთაშორისო გამოძიებას ითხოვდნენ.

დროთა განმავლობაში, მარშების თემატიკა გაფართოვდა. დღეს ის მოიცავს არა მხოლოდ პოლიციური ძალადობის საკითხებს, არამედ პოლიტიკური პატიმრების მხარდაჭერას და ქვეყანაში მიმდინარე აქტუალურ პოლიტიკურ გამოწვევებს.