დიდი ბრიტანეთის პარლამენტის საბინაო, თემებისა და ადგილობრივი თვითმმართველობის კომიტეტი მთავრობას მოუწოდებს, იჯარის მიწის ქირაზე (ground rent) დაწესებული 250-ფუნტიანი წლიური ლიმიტის ამოქმედება დააჩქაროს. კანონმდებლების განცხადებით, მოიჯარეებს ამ საკითხის მოსაგვარებლად უკვე ზედმეტად დიდხანს მოუწიათ ლოდინი.

რა არის იჯარის სისტემის პრობლემა?

ინგლისსა და უელსში დაახლოებით ხუთი მილიონი იჯარით აღებული სახლია. მოიჯარეები ფლობენ უფლებას, დაიკავონ ქონება განსაზღვრული ვადით, თუმცა ისინი ვალდებულნი არიან, მიწის მფლობელს ყოველწლიური ქირა გადაუხადონ. ეს გადასახადი არ მოიცავს მართვისა და მოვლის ხარჯებს.

2023/24 წლების მონაცემებით, საშუალო წლიური მიწის ქირა 304 ფუნტს შეადგენდა. თუმცა, პრობლემა იმაშია, რომ ეს თანხა ხშირად იზრდება, რაც მოიჯარეებს ქონების გაყიდვას ან იპოთეკური სესხის აღებას ურთულებს. ზოგიერთ შემთხვევაში, ქირის ზრდის გამო, ბინები ფაქტობრივად უსარგებლო ხდება.

დეპუტატების მოთხოვნა

მთავრობა გეგმავს, რომ 250-ფუნტიანი ჭერი 2028 წლის ბოლოსთვის შემოიღოს. თუმცა, საპარლამენტო კომიტეტი დაჟინებით მოითხოვს, რომ ეს ვადა 2027 წლის ბოლომდე გადმოიწიოს. კომიტეტის ხელმძღვანელი, ფლორენს ეშალომი აცხადებს, რომ „სამართლიანობის აღსადგენად დაუყოვნებელი მოქმედებაა საჭირო“.

„მოიჯარეები წლების განმავლობაში ელოდებიან მოძველებული ფეოდალური სისტემის დასრულებას, რომელიც მათ ფინანსურ ტვირთად აწვება,“ - აღნიშნავენ კომიტეტის წევრები.

სხვა მნიშვნელოვანი ცვლილებები

მთავრობის მიერ მომზადებული „საერთო და იჯარის რეფორმის კანონპროექტი“ სხვა ფუნდამენტურ ცვლილებებსაც ითვალისწინებს:

  • ახალი იჯარით გაცემული ბინების გაყიდვის აკრძალვა.
  • გამარტივებული პროცედურები, რათა მოიჯარეებმა ქონებაზე საერთო საკუთრების უფლება მოიპოვონ.
  • ქონების მართვის აგენტების ქმედებების გამკაცრება და დამოუკიდებელი მარეგულირებლის შექმნა.

მიუხედავად იმისა, რომ ზოგიერთი ინვესტორი და მიწის მესაკუთრე რეფორმის წინააღმდეგია და ინვესტიციებზე ნეგატიურ გავლენას შიშობს, კომიტეტი ამ არგუმენტებს არ იზიარებს. მათი თქმით, მთავრობამ ჯერ კიდევ 2017 წლიდან დააანონსა იჯარის ქირის შეზღუდვა, რაც ბაზრის მონაწილეებს ადაპტაციისთვის საკმარის დროს აძლევდა.