1976 წლის როლან გაროსი სუ ბარკერისთვის კარიერის უმაღლეს წერტილად იქცა. მაშინ 20 წლის სპორტსმენმა ფინალში ჩეხი რენატა ტომანოვა სამ სეტში დაამარცხა და თავისი პირველი, თუმცა, როგორც მოგვიანებით გაირკვა, ერთადერთი დიდი სლემის ტიტული მოიპოვა.

დღეს, 50 წლის შემდეგ, ბარკერი რჩება უკანასკნელ ბრიტანელ ჩოგბურთელად, რომელმაც პარიზში იმარჯვა. მანამდე ეს მიღწევა მხოლოდ კრისტინ ტრუმენმა და ენ ჯონსმა შეძლეს, თუმცა ბარკერის შემდეგ ბრიტანულ ჩოგბურთს პარიზში მსგავსი წარმატება აღარ ჰქონია.

დავიწყებული ტრიუმფი

სუ ბარკერის გამარჯვება ხშირად მოექცა ჩრდილში. ამის ერთ-ერთი მიზეზი ისაა, რომ 1976 წლის ფინალი ტელევიზიით პირდაპირ ეთერში არ გადაცემულა — მიზეზი საფრანგეთში ტექნიკური პერსონალის გაფიცვა გახდა. გარდა ამისა, მომდევნო წელს ვირჯინია უეიდის უიმბლდონზე გამარჯვებამ ბრიტანელების ყურადღება მთლიანად ლონდონისკენ გადაიტანა.

თავად ბარკერი აღიარებს, რომ იმ დროს გამარჯვებას სათანადოდ არ შეხვედრია. მას ეგონა, რომ პარიზის ტიტული პირველი იყო მრავალთაგან. „რომ მცოდნეობა, ეს ერთადერთი იქნებოდა, ნამდვილად ვიზეიმებდი“, — იხსენებს ის.

მძიმე იმედგაცრუება და კარიერის დასასრული

1977 წელს ბარკერი უიმბლდონის ნახევარფინალში ბეტი სტოუვთან დამარცხდა. ეს მარცხი მისთვის იმდენად მტკივნეული აღმოჩნდა, რომ ფინალის ყურებაც კი ვერ შეძლო. იმედგაცრუებულმა სპორტსმენმა საპრიზო თანხა სამკაულებში დახარჯა, რაც მისი ემოციური მდგომარეობის საუკეთესო ინდიკატორი იყო.

ბარკერის კარიერა ტრავმების გამო ნაადრევად, 1984 წელს დასრულდა. მიუხედავად ამისა, მისმა თანამედროვეებმა, მათ შორის ჯო დიურიმ, იციან, რომ სუ ნებისმიერი დონის ჩოგბურთელს უგებდა. ის ამარცხებდა ისეთ ლეგენდებს, როგორებიც იყვნენ კრის ევერტი, მარტინა ნავრატილოვა და ბილი ჯინ კინგი.

კურიოზი თასზე

საინტერესო დეტალია, რომ საფრანგეთის ღია პირველობის ოფიციალურ სიაში სუ ბარკერი შეცდომით ავსტრალიელად იყო მოხსენიებული. ეს მაშინ გამოვლინდა, როდესაც 2019 წელს ეშ ბარტიმ გაიმარჯვა და თასზე ბარკერის სახელი დაინახა. თავად ბარკერი ამ ფაქტს იუმორით უყურებს და ამბობს, რომ ავსტრალიაში ხშირი თამაშის გამო, შესაძლოა, მას ადგილობრივად აღიქვამდნენ.

დღეს ბარკერი, რომელიც ათწლეულების განმავლობაში ბრიტანული სპორტული ტელევიზიის სახე იყო, წარსულს იშვიათად უბრუნდება. თუმცა, მისი მიღწევა პარიზში კვლავ რჩება ისტორიულ მწვერვალად, რომელსაც ბრიტანელი ჩოგბურთელები ნახევარი საუკუნეა უშედეგოდ მიელტვიან.