1992 წელი. რვა წლის ბავშვისთვის კომპიუტერულ კლასში მოხვედრა მაშინ ნამდვილ სასწაულს უდრიდა. პატარა ინდუსტრიულ ქალაქში, სადაც ტექნოლოგიები იშვიათობას წარმოადგენდა, ადგილობრივი სკოლის კომპიუტერული ლაბორატორია ნამდვილი კარიბჭე იყო ახალი სამყაროსკენ.

რიტუალი ფეხსაცმლის გარეშე

კომპიუტერულ კლასში შესვლას თავისი წესები ჰქონდა. პირველი და მთავარი — ფეხსაცმლის კართან დატოვება. მასწავლებელი ამას მარტივად ხსნიდა: „ეს ძვირფასი მანქანებია, მტვერი არ უნდა მოხვდეს“. ეს იყო რიტუალი, რომელიც მოსწავლეებს ტექნიკისადმი განსაკუთრებულ პატივისცემას უნერგავდა.

ლაბორატორიაში არსებული IBM PC-ის ტიპის კომპიუტერები მონოქრომული მონიტორებით იყო აღჭურვილი. მათ არ ჰქონდათ მყარი დისკი, ხოლო ოპერატიული მეხსიერება სულ რაღაც რამდენიმე ასეულ კილობაიტს შეადგენდა. ყოველი ჩართვა მოითხოვდა დისკეტების თანმიმდევრულ ცვლას: ჯერ MS-DOS-ის ჩატვირთვა, შემდეგ LOGO.COM-ის.

პროგრამირება ფურცელზე

რადგან მონაცემების შენახვა ფიზიკურად შეუძლებელი იყო, კომპიუტერის გამორთვისთანავე ნებისმიერი ნაშრომი ქრებოდა. ეს ნიშნავდა, რომ კოდს მოსწავლეები ხელით, რვეულებში ინახავდნენ. სახლში, კომპიუტერის გარეშე, ბავშვები პროგრამებს გრაფიკულ ქაღალდებზე „ტესტავდნენ“ და ხაზავდნენ.

ეს იყო პირველი „ღია კოდის“ (Open Source) გამოცდილება. მოსწავლეები ერთმანეთს უზიარებდნენ კოდებს, რედაქტირებდნენ მათ და ცვლილებებს ერთმანეთს უჩვენებდნენ. ეს იყო ცოდნის გაზიარების სრულიად ანალოგური სისტემა.

თამაშები, რომლებმაც შთააგონა თაობები

პროგრამირების სავარჯიშოების დასრულების შემდეგ, მასწავლებელი ჯილდოდ თამაშების საშუალებას იძლეოდა. „Moon Bugs“, „Space Invaders“ და „Grand Prix Circuit“ იმ დროის ჰიტები იყო. განსაკუთრებით შთამბეჭდავი იყო „Grand Prix Circuit“, რომელმაც ბავშვი, რომელიც მანამდე მხოლოდ 2D ფორმებს ხატავდა, 3D სამყაროს ილუზიით გააოცა.

სწორედ ამ თამაშებმა გაუჩინა ავტორს სურვილი, თავად შეექმნა პროგრამული პროდუქტები. მიუხედავად იმისა, რომ მაშინდელი რესურსები ამის საშუალებას არ იძლეოდა, ოცნება 2022 წელს ახდა, როდესაც მან საკუთარი, „Andromeda Invaders“-ის მსგავსი თამაში შექმნა.

დღეს, 30 წლის შემდეგაც კი, იმ ლაბორატორიის სპეციფიკური სურნელი, დისკეტების ხმაური და მონიტორების ციმციმი ყველაზე ნათელ მოგონებებად რჩება. ეს იყო აღმოჩენებით სავსე, ჯადოსნური ეპოქა.