ფილმებსა და სატელევიზიო შოუებში დახრჩობის სცენები ხშირად დრამატულია: მსხვერპლი ყვირის, ხელებს აქნევს და წყალს ხმაურიანად ასხურებს. თუმცა, რეალურ ცხოვრებაში ეს პროცესი ხშირად შეუმჩნეველი და მდუმარეა. ყოფილი მაშველის, მარიო ვიტონის თქმით, ადამიანები ხშირად გვერდით დგანან და ვერ ხვდებიან, რომ მათგან რამდენიმე მეტრში ვინმე იხრჩობა.

რა არის „ინსტინქტური დახრჩობის რეაქცია“?

დახრჩობის დროს ადამიანის ორგანიზმი ავტომატურ რეჟიმზე გადადის, რომელსაც დოქტორ ფრანჩესკო პიამ „ინსტინქტური დახრჩობის რეაქცია“ უწოდა. ეს არ არის გააზრებული ქმედება, არამედ ორგანიზმის ბუნებრივი მცდელობა, თავი აარიდოს გაგუდვას.

ამ დროს დაზარალებულს ფიზიოლოგიურად არ შეუძლია ყვირილი. სუნთქვა პირველადია, ხოლო მეტყველება — მეორადი ფუნქცია. როდესაც ადამიანი იხრჩობა, მისი პირი წყლის ზედაპირზე მხოლოდ იმდენ ხანს ჩნდება, რომ ჰაერი სწრაფად ჩაისუნთქოს და კვლავ წყალქვეშ აღმოჩნდეს.

ძირითადი ნიშნები, რომლებსაც ყურადღება უნდა მიაქციოთ:

  • თავი წყლის დონეზე დაბლაა, პირი — წყლის პირას.
  • თავი უკან არის გადაწეული, პირი ღიაა.
  • თვალები მინისებურია, უაზრო და ფოკუსირების უნარს მოკლებული.
  • თმა თვალებს ან შუბლს ფარავს.
  • ადამიანი ვერ იყენებს ფეხებს და წყალში ვერტიკალურად დგას.
  • სუნთქვა სწრაფია, ახასიათებს ქოშინი.

დახრჩობის პროცესში მყოფი პირი ვერ აქნევს ხელებს დახმარების სათხოვნელად. ინსტინქტი მათ აიძულებს, ხელები გვერდებზე გაშალონ და წყლის ზედაპირს დაეყრდნონ, რათა თავი ამოყონ და ჩაისუნთქონ. ეს მდგომარეობა, თუ დახმარება დროულად არ მოვიდა, გრძელდება 20-დან 60 წამამდე, რის შემდეგაც ადამიანი წყალქვეშ მიდის.

როგორ დავეხმაროთ?

თუ წყალში მყოფი ადამიანი უცნაურად ჩუმად გეჩვენებათ, ნუ დაელოდებით დახმარების ძახილს. ჰკითხეთ: „კარგად ხართ?“. თუ პასუხის ნაცვლად მხოლოდ ცარიელ მზერას მიიღებთ, დაუყოვნებლივ იმოქმედეთ. ბავშვების შემთხვევაში, თუ თამაშისას ხმაური შეწყდა, ეს საგანგაშო ნიშანია.

მნიშვნელოვანია განვასხვავოთ „წყლის დისტრესი“ და „დახრჩობა“. დისტრესის დროს ადამიანს ჯერ კიდევ შეუძლია დახმარების თხოვნა და სამაშველო რგოლის ხელში დაჭერა. დახრჩობის ინსტინქტური რეაქციის დროს კი მსხვერპლს მოძრაობის კონტროლი დაკარგული აქვს.